Οι Ήρωες του 1821

Μητροπέτροβας

Μητροπέτροβας (Γαράντζα [Μέλπεια] Μεσσηνίας, Ι745 - 1838)
Ανέπτυξε πολεμική δραστηριότητα κατά τη διάρκεια των Ορλωφικών και εργάστηκε για την προετοιμασία της Επανάστασης στη Μεσσηνία. Κατά τη διάρκεια του Αγώνα τάχθηκε στο πλευρό του Κολοκοτρώνη και πήρε μέρος στη μάχη στο Βαλτέτσι και στην άλωση της Τριπολιτσάς. Φανατικός πολέμιος της Αντιβασιλείας πρωτοστάτησε στην ανταρσία των Μανιατών μετά την καταδίκη του Κολοκοτρώνη και στην εξέγερση της Μεσσηνίας για την οποία καταδικάστηκε σε θάνατο, αλλά δεν εκτελέστηκε λόγω της προχωρημένης ηλικίας του.

Στην ίδια κατηγορία :
Οι Ήρωες του 1821 Οι 12 Απόστολοι Προδότες (;) Οι 12 Θεοί του Ολύμπου
Σχετικά Εγκυκλοπαιδικά Θέματα

Μεταξάς Κωνσταντίνος (1793-1870)

Αποφασιστικής σημασίας υπήρξε η συμβολή του Κων/νου Μεταξά στην επιτυχή έκβαση μαχών κρίσιμων για την πορεία του Αγώνα, ενώ ουσιαστική ήταν η συμφιλιωτική του παρέμβαση, ώστε να τεθεί τέλος στον εμφύλιο σπαραγμό. Εκτός της άλλης προσφοράς, χρημάτισε υπουργός Δικαιοσύνης στην επαναστατική κυβέρνηση, γεγονός που φανερώνει την αποδοχή και εκτίμηση που είχε από τα μέλη της Διοίκησης. Γεννήθηκε το 1793 και όπως αναφέρει ο ίδιος στο σύντομο βιογραφικό του, στα "Απομνημονεύματά" του, η εκπαίδευσή του δεν υπήρξε στρατιωτική. Μέχρι το εικοστό πρώτο έτος της ηλικίας του ζούσε στην Κεφαλονιά.

Στη συνέχεια έφυγε για την Ιταλία, για μια τετραετία, όπου σπούδασε νομικά. Σε ηλικία εικοσιπέντε ετών μυήθηκε στη φιλική Εταιρεία, από τον συμφοιτητή του Αθανάσιο Πολίτη. Μετά το γεγονός αυτό, παραιτήθηκε από τον δικαστικό κλάδο και ασχολήθηκε με τον απελευθερωτικό αγώνα. Μόλις ξέσπασε η επανάσταση, ύστερα από συνεννόηση με τον Παλαιών Πατρών Γερμανό, οργάνωσε μαζί με τον αδελφό του Ανδρέα, εκστρατεία στην Πελοπόννησο και τέθηκε επικεφαλής στρατιωτικού σώματος Κεφαλονιτών, παρά τις αυστηρές απαγορεύσεις και τις απειλές των Άγγλων, κάτω από την κυριαρχία των οποίων βρίσκονταν τότε τα Επτάνησα. Στενός συνεργάτης του Ιωάννη Καποδίστρια στα πρώτα χρόνια της ζωής του Ελληνικού κράτους ο Κων/νος Μεταξάς, ήρωας του πολέμου και της ειρήνης αποσύρεται παραγκωνισμένος από την Αντιβασιλεία στην Κεφαλληνία, όπου συγγράφει τα Απομνημονεύματά του, από τις εγκυρότερες και πλέον αμερόληπτες πηγές της Ελληνικής Επανάστασης. Ο ίδιος και η οικογένειά του συνέβαλαν με οικονομικές ενισχύσεις στην αγορά πολεμοφοδίων, γεγονός που είχε ως αποτέλεσμα την οικονομική τους εξασθένιση. Ο Όθωνας τον διορίζει σύμβουλο της Επικρατείας, αλλά δεν προλαβαίνει να αναλάβει καθήκοντα, αφού η συνταγματική μεταβολή του 1834 ακυρώνει τη θέση αυτή.

Από τότε ο Μεταξάς απογοητευμένος με τη στάση και της νέας συνταγματικής Κυβέρνησης περιορίζεται πια στην Κεφαλονιά και ασχολείται με την εκπαίδευση των παιδιών του και με την καλλιέργεια των κτημάτων του. Αδιαφορεί τελείως για την συμπεριφορά της βασιλείας απέναντι στο πρόσωπό του και τις υπηρεσίες του στην πατρίδα. Ο ίδιος όμως νιώθει ικανοποιημένος και σημειώνει: "δι εμέ ήρκεσεν η πραγματοποίησις των δικαίων πόθων μου, του να ιδώ έστω και μέρος της μεγάλης Ελλάδος ελευθερωμένον και ως Έθνος αποκατεστημένον...". Πάντως, το 1861 διορίστηκε από τη βασιλεία γερουσιαστής, θέση την οποία αποδέχτηκε μετά από προτροπές της οικογένειας του. Μετά την εκθρόνιση του Όθωνα -το 1862- ιδιώτευσε και το 1870 πέθανε, αφού πρώτα είδε την Ένωση των Επτανήσων με την Ελλάδα.

Εικόνα - Μεταξάς Κωνσταντίνος (1793-1870) (Οι Ήρωες του 1821)
Πηγή: Online εφημερίδα του kefalonia.net.gr, "Το ΡΕΠΟΡΤΟ"

Στη συνέχεια έφυγε για την Ιταλία, για μια τετραετία, όπου σπούδασε νομικά. Σε ηλικία εικοσιπέντε ετών μυήθηκε στη φιλική Εταιρεία, από τον συμφοιτητή του Αθανάσιο Πολίτη. Μετά το γεγονός αυτό, παραιτήθηκε από τον δικαστικό κλάδο και ασχολήθηκε με τον απελευθερωτικό αγώνα. Μόλις ξέσπασε η επανάσταση, ύστερα από συνεννόηση με τον Παλαιών Πατρών Γερμανό, οργάνωσε μαζί με τον αδελφό του Ανδρέα, εκστρατεία στην Πελοπόννησο και τέθηκε επικεφαλής στρατιωτικού σώματος Κεφαλονιτών, παρά τις αυστηρές απαγορεύσεις και τις απειλές των Άγγλων, κάτω από την κυριαρχία των οποίων βρίσκονταν τότε τα Επτάνησα. Στενός συνεργάτης του Ιωάννη Καποδίστρια στα πρώτα χρόνια της ζωής του Ελληνικού κράτους ο Κων/νος Μεταξάς, ήρωας του πολέμου και της ειρήνης αποσύρεται παραγκωνισμένος από την Αντιβασιλεία στην Κεφαλληνία, όπου συγγράφει τα Απομνημονεύματά του, από τις εγκυρότερες και πλέον αμερόληπτες πηγές της Ελληνικής Επανάστασης. Ο ίδιος και η οικογένειά του συνέβαλαν με οικονομικές ενισχύσεις στην αγορά πολεμοφοδίων, γεγονός που είχε ως αποτέλεσμα την οικονομική τους εξασθένιση. Ο Όθωνας τον διορίζει σύμβουλο της Επικρατείας, αλλά δεν προλαβαίνει να αναλάβει καθήκοντα, αφού η συνταγματική μεταβολή του 1834 ακυρώνει τη θέση αυτή.

Από τότε ο Μεταξάς απογοητευμένος με τη στάση και της νέας συνταγματικής Κυβέρνησης περιορίζεται πια στην Κεφαλονιά και ασχολείται με την εκπαίδευση των παιδιών του και με την καλλιέργεια των κτημάτων του. Αδιαφορεί τελείως για την συμπεριφορά της βασιλείας απέναντι στο πρόσωπό του και τις υπηρεσίες του στην πατρίδα. Ο ίδιος όμως νιώθει ικανοποιημένος και σημειώνει: "δι εμέ ήρκεσεν η πραγματοποίησις των δικαίων πόθων μου, του να ιδώ έστω και μέρος της μεγάλης Ελλάδος ελευθερωμένον και ως Έθνος αποκατεστημένον...". Πάντως, το 1861 διορίστηκε από τη βασιλεία γερουσιαστής, θέση την οποία αποδέχτηκε μετά από προτροπές της οικογένειας του. Μετά την εκθρόνιση του Όθωνα -το 1862- ιδιώτευσε και το 1870 πέθανε, αφού πρώτα είδε την Ένωση των Επτανήσων με την Ελλάδα.

"> Μοιράσου

Αναγνωσταράς

Αναγνωσταράς ('Aγριλος Αρκαδίας 1760 ­ - Σφακτηρία 1825)
Φιλικός και αγωνιστής. Αρχηγός κλεφτών στα 1785 στην επαρχία Λεονταρίου καταφεύγει στα Επτάνησα και υπηρετεί με το βαθμό του ταγματάρχη στο γαλλικό στρατό. Μαζί με τον Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη, τον Κολοκοτρώνη και τους Κουμουνδουράκηδες απελευθέρωσαν την 23η Μαρτίου 1821 την Καλαμάτα. Πήρε μέρος στην πολιορκία της Τρίπολης και στη μάχη στο Βαλτέτσι. Στον εμφύλιο πήρε το μέρος των Κουντουριώτηδων. Πέθανε στη Σφακτηρία (16 Απριλίου 1825) στη μάχη εναντίον των Αιγυπτίων.
Εικόνα - Αναγνωσταράς (Οι Ήρωες του 1821)

Αναγνωστόπουλος Παναγιώτης

Αναγνωστόπουλος Παναγιώτης - (Ανδρίτσαινα περ.1790 ­ Αθήνα 1854)
Το 1816 μυήθηκε από τον Σκουφά στη Φιλική Εταιρεία και το 1818 συγκαταλέγεται στα σημαντικά στελέχη της. Το 1819 ανέλαβε τη συγκέντρωση χρημάτων για τον αγώνα, στο Iάσιο και το Βουκουρέστι. Eφοδιασμένος με συστατική επιστολή του Πατριάρχη Γρηγόριου του Ε' προσπάθησε να εξομαλύνει τις προσωπικές αντεγκλήσεις και δυσχέρειες στις Παραδουνάβιες ηγεμονίες. Συνεργάστηκε με τον Δημήτριο Υψηλάντη και μαζί ήρθαν στην Ελλάδα με πλαστά διαβατήρια. Πολέμησε στην Τριπολιτσά, το Ναύπλιο, την Ακροκόρινθο και τη Στερεά σε συνεργασία με τον Υψηλάντη και τον Νικηταρά. Στην Γ' Εθνοσυνέλευση αντιτάχθηκε στο ψήφισμα για αγγλική προστασία. Ανέλαβε διοικητικές θέσεις στην περίοδο του Καποδίστρια και του Όθωνα. Πέθανε το 1854 από τη χολέρα που είχε μεταδοθεί στην Αθήνα από τα αγγλογαλλικά στρατεύματα.

Για ευαίσθητα θέματα (όπως πχ Υγείας & Διατροφής) θα πρέπει να είστε πολύ προσεκτικοί στην αποδοχή των όσων αναγράφονται . Για οποιοδήποτε θέμα μην διστάσετε να επικοινωνήσετε μαζί μας .