Η αρχαία ρωμαϊκή, που χρησιμοποιήθηκε στα πρώτα χρόνια του Βυζαντίου. Λέγεται ότι σχεδιάστηκε από το στρατάρχη Μάριο και αρχικά έφερε ασημένιο αετό με ανοιχτές φτερούγες και χρυσούς κεραυνούς στα νύχια του.

Η σημαία της Κρητικής Πολιτείας.

Η σημαία του πυρπολητή Κωνσταντίνου Κανάρη.

Η Βυζαντινή μετά το 395 μ.Χ. Μετά την πρώτη χρήση του σταυρού από τον Μέγα Κωνσταντίνο, δεσπόζει στις Βυζαντινές μέχρι την επαναφορά του γνωστού ρωμαϊκού αετού από τον αυτοκράτορα Ιουλιανό.

Μία απ τις σημαίες των Συνταγματικών της Περαχώρας, μετά το 1822. Από τις ιδιαίτερες σημαίες που συνέχισαν να κυματίζουν περιστασιακά, παρά το νόμο που θεσπίστηκε για τη χρήση συγκεκριμένης σημαίας.

Των αδελφών Καλλέργη, πριν από την Επανάσταση. Μοιάζει πολύ με τη σύγχρονη. Οι ίδιοι κατάγονταν από τον αυτοκράτορα Ν. Φωκά και στον αγώνα τους κατά των Βενετών στην Κρήτη είχαν το έμβλημα του οικόσημού του

Η επίσημη της Διοικήσεως της Σάμου κατά το πρώτο έτος της Επανάστασης (όμοια με αυτή της Φιλικής Εταιρείας). Στο νησί γινόταν χρήση και άλλων δυο σημαιών: του Κ. Λαχανά στο Βαθύ και του Λ. Λογοθέτη στο Καρλόβασι.

Προσδίδω σε κάτι αρχαϊκή μορφή, το κάνω αρχαιοπρε­πές.

Εφοδιασμός και κυρίως εξοπλισμός πλοίου. Το σύνολο των σχοινιών πλοίου. Οι κεραίες και οι ιστοί (η αρματωσιά) του πλοίου.

Ο εκπολιτισμός, ο εξευγενισμός. Το ν’ αποκτήσει κάποιος κοσμιότητα και ευπρέπεια.  Κάθε ανθρωπιστική πράξη. Η πρόσδοση ανθρώπινων ιδιοτήτων σε ζώα.

Η εξανέμιση. Για χρήματα σημαίνει η κατασπατάληση, το αλόγιστο ξόδεμα.  Η εξαφάνιση, η καταστροφή.

Η ανδροπρεπής συμπεριφορά της γυναίκας, σ’ όλους τους τομείς της δραστηριότητας (επαγγελματικό, κοινωνικό, πολιτικό κ.λπ.) και της ζωής …

Το να μεταβληθεί κάποιος σε ανδράποδο , να οδηγηθεί σε υποδούλωση , να γίνει όργανο τρίτων . Το να γίνει κάποιος υποχείριο. Ο σφετερισμός, η υπεξαίρεση, η δήμευση.

Το να ρίχνει κανείς “κάτι” με ορμή σαν το ακόντιο. Εκσφενδονισμός, εκτίναξη. Το να βάλει κανείς από απόσταση. Η ταχύτατη φυγή. Η εξακόντιση.

Η εξαέριση. Η αποβολή αέρα ή άλλου αερίου από κάποιο χώρο.

Καθάρισμα του ηθικού ρύπου , του μιάσματος , της προβολής . Η εξάγνιση. : Το να γίνει κάποιος αγνός , αποτάσσοντας τις αμαρτίες που τον βαραίνουν .