Καλοκαίρι – Ταξίδια

Η θάλασσα που μας πίκρανε είναι η βαθιά και ανεξερεύνητη και ξεδιπλώνει μίαν απέραντη γαλήνη.

Παίνευε τη θάλασσα, μένε στη στεριά.

Ο ταξιδιώτης ήταν ενεργτικός. Αναζητούσε περιπέτεια, εμπειρίες… Ο τουρίστας είναι παθητικός. Περιμένει να του έρθουν τα ενδιαφέροντα. Πάει για να δει τα αξιοθέατα.

Ο μέσος τουρίστας θέλει να πάει σε μέρη που δεν έχουν τουρίστες.

Οι τουρίστες δεν ξέρουν που έχουν πάει, οι περιηγητές δεν ξέρουν που πάνε.

Η χώρα του τουριστικού φυλλαδίου είναι πάντα μια άλλη χώρα, μια γελοία αφαίρεση του επιθυμητού.

Ο αλήτης, όταν είναι πλούσιος, ονομάζεται τουρίστας.

Ο τουρίστας μπορεί να παραπονιέται για τους άλλους τουρίστες, αλλά θα ήταν χαμένος χωρίς αυτούς.

Το Μεσαίωνα οι άνθρωποι ήταν τουρίστες λόγω της θρησκείας τους, ενώ σήμερα είναι τουρίστες γιατί ο τουρισμός είναι η θρησκεία τους.

Ο ταξιδιώτης βλέπει ότι βλέπει, ο τουρίστας βλέπει ότι έχει έρθει να δει.

Το κατακαλόκαιρο είναι η εποχή που η τεμπελιά γίνεται ευυπόληπτη.

Αν μια νύχτα του Ιουνίου μπορούσε να μιλήσει μάλλον θα κοκορευόταν ότι εκείνη εφηύρε το ρομαντισμό.

Και τι να πει κανείς για τον Ιούνιο, την εποχή του τέλειου νεαρού καλοκαιριού, εκπλήρωση της υπόσχεσης των μηνών που προηγήθηκαν, χωρίς ούτε ένα σημάδι που να σου θυμίζει ότι η φρέσκια νεανική ομορφιά του θα σβήσει κάποτε.

Ότι και να κάνουμε, το καλοκαίρι θα έχει τις μύγες του.

Η καλοκαιρινή νύχτα είναι σαν την τελειότητα της σκέψης.

Και τι είναι τόσο σπάνιο όσο μια μέρα του Ιουνίου; Είναι τότε που, αν έρθουν πότε, θα έρθουν τέλειες μέρες. Είναι τότε που ο Ουρανός συντονίζεται με τη Γη στην ίδια μελωδία.