Είπαν – Εγραψαν

Αν η φιληδονία ήταν ευτυχία, τα κτήνη θα ήτανε πιο ευτυχή από τους ανθρώπους(αλλά των δεύτερων η ευτυχία διαμένει στην ψυχή και όχι στο υλικό τους σώμα, όπως στα πρώτα τούτο γίνεται).

Πολλά άκουγε και όσα μόνο πρέπει λέγε.

Το μεγαλύτερο κακό, ο θάνατος, δεν πρέπει να μας τρομάζει γιατί όσο εμείς ζούμε, αυτός δεν υπάρχει, ενώ όταν έρθει, εμείς έχουμε πεθάνει.

Η ευτυχία ανήκει στους αρκούμενους σ’ αυτά που έχουν.

Περισσότερα, καλύτερα και ευκολότερα πετυχαίνονται, όταν καθένας φτιάχνει ένα μόνο πράγμα και μάλιστα σε αρμονία προς τις ειδικές του κλίσεις και την κατάλληλη περίσταση, χωρίς πέρα απ’ αυτό, να κατατρίβεται με άλλα πράγματα .

Το λέμε όταν σε μια ομάδα ανθρώπων αγνώμων ή αμόρφωτων το γενικό πρόσταγμα ή το ”κουμάντο” το έχει ο ημιμαθής.

Όποιος φέρνει άσκεφτα παιδιά στον κόσμο, τι άλλο θα πεις ότι γέννησε, έξω από πίκρες για τον εαυτό του και μεγάλες αφορμές για τους εχθρούς του να γελούν μαζί του;

Το να πλανιέσαι κάποτε, αν και νομίζω πως αυτό δεν είναι ίδιο σοφού, είναι, εντούτοις, ίδιο ανθρώπου.

Ο γάμος είναι απαρχή παρακμής για τον άνδρα και αφετηρία ζωής για τη γυναίκα.

Προτιμότερο να μη ζει κανείς, παρά να μη ξέρει πως να ζει.

Ας τιμωρείς τα πάθη σου, για να μην τιμωρηθείς εσύ από αυτά.

Προσπάθησε να ντύνεσαι με γούστο, αλλά όχι και εξεζητημένα, διότι γνώρισμα του φιλόκαλου μεν ανθρώπου είναι η μεγαλοπρέπεια, του κομψεπίκομψου δε δάνδη το παράδοξο (αυτό που τραβάει επάνω του την περιέργεια των άλλων).

Το κακό σκαλίζεται στην πέτρα, ενώ το καλό γράφεται στην άμμο.

Όταν μια κακή ιδέα κυριέψει τη γυναίκα, από το στόμα της μετά κυλάει πολύ φαρμάκι.

Δεν πρέπει πρώτιστα να μας ενδιαφέρει το να ζούμε (απλά), αλλά το να ζούμε και ενάρετα.

Μύριες είναι οι κακές συνέπειες ενός κακού που προϋπήρξε.