Είπαν – Εγραψαν

Η αμάθεια είναι νύχτα του μυαλού (αλλά μια νύχτα δίχως φεγγάρι και άστρα).

Αποτελεί θείο δώρο το να γνωρίζει κάποιος να καθίσταται αγαπητός.

Η συντομία μέγας έπαινος εν τη ρητορική εστί.

Όποιος σκέφθηκε άσχημα για τα δικά του, ποτέ δεν θα σκεφθεί καλά και για τα ξένα πράγματα.

Ο νόμος πρέπει να διατυπώνεται έτσι, ώστε η εφαρμογή του να είναι και στην πράξη δυνατή, εφόσον ο νομοθέτης θέλει να τιμωρεί αποτελεσματικά τους λίγους και όχι άσκοπα τους πολλούς απ’ τους πολίτες (κάποιας πόλης).

Το λέμε όταν σε μια ομάδα ανθρώπων αγνώμων ή αμόρφωτων το γενικό πρόσταγμα ή το ”κουμάντο” το έχει ο ημιμαθής.

Από τα ευχάριστα πράγματα, αυτά που γίνονται πιο σπάνια ψυχαγωγούνε πιο πολύ.

Ο θάνατος, υπό κάθε άποψη, μισείται από τους ανθρώπους πιο φοβερό απ’ όλα όμως είναι το αν πεθάνει κάποιος από πείνα.

Όταν μεθύσεις από το κρασί περιορίζει, κατ’ ανάγκη, και του λογικού τη χρήση, κάνει δε ώστε ο πότης όλη την αλήθεια να αποκαλύπτει (στη διάρκεια της μέθης του).

Τα ευχάριστα πράγματα συνήθως παρακολουθούνται από τα λυπητερά.

Ο γενναίος οφείλει να είναι απαραίτητα και μεγαλόψυχος.

Όταν σκεφθείτε όσους δεν έχουν τίποτε, θα αρκεσθείτε σίγουρα στα όσα, έστω λίγα, διαθέτετε.

Το να γνωρίζει κανείς να ακούει τους άλλους, σημαίνει ότι έχει ήδη μάθει αρκετά.

Έπαινος, που δεν τον αξίζετε, αποτελεί, κατά κανόνα, μια μεταμφιεσμένη ειρωνεία.

Η ικανότητα στον άνθρωπο είναι μια γνώση, η οποία εκπηγάζει από ένα θείο φως .

Όταν πίνετε, ας μη λέτε πολλά (διότι θα υποπέσετε σε σφάλματα).