Είπαν – Εγραψαν

Κατάχρηση : ένα ατυχές ανθρώπινο χαρακτηριστικό που μεταμορφώνει τα Χριστούγεννα σε ένα παραλήρημα Shopping.

Παίρνω Εκείνον για ψώνια μαζί μου. Λέω, όκει, Χριστέ μου, βοήθησε με να βρω μια ευκαιρία.

Veni, vidi, Visa. Ηλθον, είδον, αγόρασον.

Δεν υπάρχει συμβολισμός. Η θάλασσσα είναι η θάλασσα. Ο γέρος είναι ο γέρος. Το παιδί είναι παιδί και το ψάρι ψάρι. Όλοι οι συμβολισμοί για τους οποίους μιλάνε είναι μαλακίες.

Η θεραπεία για τα πάντα είναι το νερό μ’ αλάτι : ο ιδρώτας, τα δάκρυα, η θάλασσα.

Η θάλασσα που μας πίκρανε είναι η βαθιά και ανεξερεύνητη και ξεδιπλώνει μίαν απέραντη γαλήνη.

Παίνευε τη θάλασσα, μένε στη στεριά.

Όμως ποτέ δε μ’ άφησε το επίμονο όνειρο μου και πάντα η θάλασσα πολλά μου λέει, όταν αχεί.

Μόνο ένα θέαμα είναι πιο μεγαλοπρεπές από τη θάλασσα, ο ουρανός. Μόνο ένα θέαμα είναι πιο μεγαλοπρεπές από τον ουρανό, το βάθος της ψυχής.

Ο έρωτας, το αρχιπέλαγος κι η πρώρα των αφρών του κι οι γλάροι των ονείρων του, στο πιο ψηλό κατάρτι του ο ναύτης ανεμίζει, ένα τραγούδι.

Αν θες να φτιάξεις ένα καράβι, μη στρατολογείς ανθρώπους να μαζέψουν ξύλα και μην τους αναθέτεις δουλειές. Αντ’ αυτού, μάθε τους να λαχταρούν την αχανή απεραντοσύνη της θάλασσας.

Η θάλασσα είναι ο παγκόσμιος υπόνομος.

Η μοναξιά που νιώθεις δίπλα στη θάλασσα είναι προσωπική γεμάτη ζωντάνια. Δεν σε ρίχνει, δεν σε κάνει να λυπάσαι τον εαυτό σου. Είναι μαναξιά διεγερτική.

Ο τουρίστας μπορεί να παραπονιέται για τους άλλους τουρίστες, αλλά θα ήταν χαμένος χωρίς αυτούς.

Το Μεσαίωνα οι άνθρωποι ήταν τουρίστες λόγω της θρησκείας τους, ενώ σήμερα είναι τουρίστες γιατί ο τουρισμός είναι η θρησκεία τους.

Ο ταξιδιώτης βλέπει ότι βλέπει, ο τουρίστας βλέπει ότι έχει έρθει να δει.