Είπαν – Εγραψαν

Η απόλυτη φυσική και πνευματική αδράνεια είναι πάρα πολύ ευχάριστη. Και μια παραλία οχι μόνο επιτρέπει τέτοια αδράνεια, αλλά την επιβάλλει, εξαφανίζοντας έτσι και κάθε αίσθημα ενοχής.

Ο θαλασσινός άνεμος κι η δροσιά της αυγής, υπάρχουν χωρίς να το ζητήσει κανένας.

Τραγούδα στην ακρογιαλιά, μέχρι τίποτα να μην το φτάνει ο θάνατος και τα άδεια κοχύλια να απαντούν, ότι τα πάντα ακμάζουν.

Σε κάθε μύτη ακρωτηρίου, σε κάθε καμπύλη παραλίας, σε κάθε κόκκο άμμου υπάρχει η ιστορία της γης.

Ο κόσμος, κατά κανόνα, δεν ζει στις παραλίες και τις λέσχες των πλουσίων.

Ποτέ δεν ξέρεις πόσους φίλους έχεις μέχρι να νοικιάσεις ένα σπίτι δίπλα στη θάλασσα.

Η παραλία είχε πλήθος, άνθρωποι στριφογύριζαν σαν το ώριμο καλαμπόκι, βουτυρώνονταν…

Τίναξα από πάνω μου τον ιδρώτα και τον ήλιο. Κατάλαβα ότι είχα καταστρέψει την ισορροπία της ημέρας, τη μοναδική γαλήνη μιας παραλίας όπου είχα υπάρξει ευτυχισμένος.

Όταν ακούω ραδιόφωνο έχει τόση γλύκα, που νιώθω τα δόντια μου να χαλάνε.

Έκαναν μια έρευνα σε σχολεία, με την πρώτη έκρηξη της TV, ρωτώντας τι προτιμούσαν τα παιδιά, την τηλεόραση ή το ραδιόφωνο και γιατί. Και βρέθηκε ένας 7 χρονος που είπε ότι προτιμούσε το ραδιόφνο γιατί “οι εικόνες ήταν καλύτερες.”

Η μουσική βιομηχανία τα έχει πάρει στο κρανίο που άλλοι άνθρωποι βγάζουν λεφτά από τις δικές τους μπίζνες, παρότι προωθούν τα προϊόντα και αυξάνουν τις πωλήσεις τους. Νομίζω ότι είναι ακόμα θυμωμένη με το ραδιόφωνο.

Το να είσαι διάσημος στην έντυπη δημοσιογραφία είναι σαν να είσαι η πιο καλοντυνένη γυναίκα στο ραδιόφωνο.

Η τηλεόραση συστέλλει τη φαντασία, το ραδιόφωνο τη διαστέλλει.

Σκοπός του ραδιοφώνου δεν είναι απλώς η ωραιοποίηση της δημόσιας ζωής, αλλά η χρήση του προς όφελος των ολίγων.

Ο ευρωπαϊκός ιμπεριαλισμός έκανε πολλά χρόνια πριν την Ταϊτή προάστιο των Παρισιών, οι ιεραπόστολοι την έκαναν προάστιο της βασιλείας του Χριστού και το ραδιόφωνο την έκανε προάστιο του Λος Άντζελες.

Τα Εφ – εμ, τα εξ – εμ και όλα τα πλυντήρια ενημέρωσης.