Είπαν – Εγραψαν

Ο Τζιν Κέλι είπε κάποτε ότι ο χορός είναι ανδρική υπόθεση, τόσο αθλητικός όσο και το μπέιζμπολ. Και μας έκανε να το πιστέψουμε. Αλλάξαμε γνώμη και ξαφνικά όλη η Αμερική ήθελε να χορεύει σαν τον Τζιν Κέλι.

Να θυμάστε ότι η Τζίντζερ Ρότζερς έκανε ότι και ο Φρεντ Αστέρ, αλλά αντίστροφα και με τακούνια.

Έμαθα υποκριτική παρακολουθώντας τη Μάρθα Γκράχαμ να χορεύει κι έμαθα να χορεύω παρακολουθώντας τον Τσάρλι Τσάπλιν να παίζει.

Στη ζωή, όπως και στο χορό, η χάρη γλιστράει πάνω σε πόδια με φουσκάλες.

Υπάρχουν συντομότεροι δρόμοι προς την ευτυχία, ο χορός είναι ένας από αυτούς.

Ο χορός είναι για όλους. Πιστεύω ότι ο χορός προήλθε από το λαό και πρέπει να επιστρέφει στο λαό.

Μοιάζει σύντομη η Σαρακοστή σε αυτόν που έχει δάνειο να επιστρέψει το Πάσχα.

Με το στομάχι γεμάτο είναι εύκολο να μιλάς για νηστεία.

Το εβραϊκό και το χριστιανικό Πάσχα είναι οι μόνες γιορτές ων δύο θρησειών που κινούνται συγχρονισμένα, σαν τα ζευγάρια του χορού στο πάγο.

Είμαι αλλεργική στο φαγητό. Κάθε φορά που το τρώω μετατρέπεται σε λίπος.

Η μητέρα μου είναι τόσο κακή μαγείρισσα, που οι γιορτές στο σπίτι της είναι μέρες οδύνης.

Φορτωμένο με τις καταχρήσεις του χτές, το σώμα σήμερα σέρνει μαζί του και το πνεύμα.

Στη χριστιανική εκκλησία οι γιοτρές είναι κινητές και ακίνητες, αυτοί όμως που τις γιορτάζουν παραμένουν ακίνητοι στο τραπέζι μέχρι να σκάσουν από το φαί.

Οι κανόνες της Εκκλησίας όσον αφορά τη νηστεία και τη εορτή τηρούνται αρκετά καλά. Οι πλούσιοι τηρούν τις εορτές και οι φτωχοί τις νηστείες.

Φάτε, πείτε και χαρείτε, γιατί αύριο διαιτώμεθα.

Ο Θεός περιμένει από τους ανθρώπους κάτι περισσότερο : ότι οι ίδιοι θα ήθελαν η ευλαβεία τους το Πάσχα να μπορεί να συγκριθεί με τα πασχαλιάτικα ρούχα τους.