Είπαν – Εγραψαν

Πάντα τ’ ανθρώπων ίσα. Κοινή είναι η μοίρα των ανθρώπων.

Σκέψου πριν και μετά μίλησε .Σταμάτα δε πριν σου πούνε “φθάνει” .

Η αρετή βαίνει δια μόχθων.

Γνώριζε ότι το τρυφερό δεντράκι, που λυγάει κάτω απ’ το κράτος, κάποιας θύελλας, νικάει τον κίνδυνο να σπάσει, μόνο και μόνο γιατί υποχωρεί, κάμπτοντας το κορμί του.

Η θορυβώδης οργή εξερεθίζει, η οργή όμως που σιωπά μας τρομάζει.

Πρώτιστο χρέος του ιστορικού είναι το να αναζητά παντού και πάντα την αλήθεια με υπομονή πεισματική.

Έμφυτος πάσιν ανθρώποις ο της ελευθερίας πόθος.

Η εκπαίδευση είναι το μόνο από τα εσωτερικά μας πράγματα παντοτινό και θεϊκό.

Αν δανείσεις χρήματα σε κάποιον, ας μην τα λογαριάζεις πλέον για δικά σου .Όταν δε του τα ζητήσεις πίσω, ο φίλος σου θα γίνει εχθρός σου, εξαιτίας ακριβώς της καλοσύνης που του έδειξες, δανείζοντάς τον.

Όπως το έδαφος, όσο και αν είναι γόνιμο, αδυνατεί να παραγάγει κάτι δίχως καλλιέργεια, έτσι και ο νους του ανθρώπου: δίχως την εκπαίδευση αδυνατεί να δώσει τους αναμενόμενους καρπούς.

Όποιος δεν προλαμβάνει το έγκλημα όταν μπορεί, ενθαρρύνει την διάπραξή του.

Η μεγαλύτερη κατάρα είναι η σωματική απόλαυση, σαν γίνεται κατάχρηση πάνω σ’ αυτή.

Δεν υπάρχει στιγμή χωρίς κάποιο καθήκον.

Εκ πάντων εν και εξ ενός πάντα.

Πόσο ωραία είναι η καλοσύνη όταν συνοδεύεται από την σωφροσύνη.

Η σκληρότητα συνήθως πηγάζει από αδυναμία.