Είπαν – Εγραψαν

Εκείνος που έχει φίλο κουτό, είναι σα να έχει διαρκώς αγκαλιασμένη μια αρκούδα.

Στρεπτόκοκκοι που ταξιδεύουν από το ένα κούφιο δόντι στο άλλο. ( σχόλιο για το φιλί ) .

Πρέπει όλοι να λένε το ωφελιμότατο, όχι το ευκολότατο.

Ο φθόνος είναι έλκος της ψυχής.

Ο φθόνος είναι παιδί της αλαζονείας, εργάτης της εκδίκησης, αρχηγός μυστικής επανάστασης και διαρκές βάσανο της ψυχής. Ο φθόνος είναι βόρβορος της ψυχής, δηλητήριο και υδράργυρος, που φθείρει τη σάρκα και αποξηραίνει τον μυελό των οστών.

Η φήμη είναι η ευωδία των καλών πράξεων.

Όσο βαρύτερο είναι το χρηματοκιβώτιο του φιλάργυρου, τόσο ελαφρύτερη η λύπη των κληρονόμων του.

Δεν ωφελεί σε τίποτε το να οργιζόμαστε ενάντια στις περιστάσεις , διότι αυτές είναι κουφές και δεν ακούν καθόλου το θυμό μας.

Όλες οι τέχνες κατατείνουν στην εξύψωση του ανθρώπινου γένους, έχουν δε μεταξύ τους έναν κοινό δεσμό και μία εξ αίματος συγγένεια, μπορώ να πω.

Το να σκοντάψει κάποιος δυο φορές πάνω στην ίδια πέτρα, είναι αναμφίβολα ένα σφάλμα του παροιμιώδες κι ασυγχώρητο.

Όν αγαπά Θεός παιδεύει, μαστίγοι δε πάντα ον παραδέχεται.

Επιθυμώ πρώτα υγεία, κατόπιν καλή διαγωγή, τρίτο χαρά και (τέλος) σε κανέναν άνθρωπο να μην οφείλω.

Ο μεν φυσικός κόσμος καταστρέφεται με τη φωτιά και το νερό, ο δε πλούτος των ακόλαστων ανθρώπων με τη μέθη και την ερωτική κραιπάλη.

Οι ελπίδες των άμυαλων ανθρώπων είναι ασυλλόγιστες.

Το κρασί διεγείρει τις γενετήσιες ορμές, γι’ αυτό σωστά λέγεται πως η Αφροδίτη και ο Διόνυσος συνέρχονται και σεξουαλικά.

Όσοι περηφανεύονται προς τους γνωρίζοντες τα πράγματα, εύλογα προκαλούν τον γέλωτα των τελευταίων.