Αινίγματα – Σπαζοκεφαλιές

Στο τραπέζι επάνω μπαίνω . κόβομαι , μοιράζομαι κι όμως δεν τρώγομαι.

Μπορεί να είμαι μεγάλος μα και μικρός . Για μένα πολλοί θέλουν να μάθουν χωρίς εγώ να το ζητώ, αφού ούτε ακούω , ούτε μιλώ.

Μπορεί αν είμαι επικίνδυνο , ταυτόχρονα όμως και χρήσιμο . Χωρίς εμένα δεν μπορείς , ούτε το μήλο σε δυο κομμάτια αν θέλεις να γευτείς.

Τα βέλη που μας ρίχνει δεν μας τρυπάνε , γιατί όπου πέσουν σπάνε

Είναι ένα γράμμα , αλλά ζεσταίνει και την πλάτη του τσοπάνη.

Στην κουζίνα θα με βρεις . Μες στους κήπους είμαι ξακουστό . Πολλές φορές όμως για μένα κλαις δίχως να το θες.

Σαν γεμίσει με νερό το λουλούδι ζωντανεύει, πολύ εύκολα όμως σπάει κι η γιαγιά μας αγριεύει.

Νιάου νιάου στα κεραμίδια και δεν τρώει τα κρεμμύδια.

Δεν μπορεί να περπατήσει , δε μιλάει , ψιθυρίζει , τη δροσιά του μας χαρίζει.

Ή τη συναντάς σε πιάτο ή σε μάγουλο δροσάτο.

Παιχνιδιάρης αρλεκίνος πέφτει και κατρακυλά και την τύχη κυνηγά.

Κάμπος απερπάτητος και όμως με οργώνουν

Εκκλησιά ζωγραφιστή, δυο παράθυρα στο φως , μία πόρτα ανοιχτή και καμπάνα σκαλιστή.

Αν μου φύγεις και σε χάσω , το βοριά μέσα θα μπάσω

Καμαρωτές κυράδες πλέουν στα νερά , στα πλουμιστά ή στα άσπρα , φωνάζουν το παπά.

Πέντε μάστοροι σωστοί και ψηλοί μα και κοντοί.