Ελληνικό Λεξικό

Δικαιοπάροχος : αυτός που μεταβιβάζει δικαιώματα του σε άλλο.

Δικαιοπραξία : η δήλωση της βούλησης προσώπου, η οποία αποσκοπεί στην παραγωγή έννομου αποτελέσματος.

Δικαιοστάσιο : προσωρινή αναστολή της λειτουργίας της δικαιοσύνης σε έκτακτες περιπτώσεις ύστερα από ειδική νομική ρύθμιση.

Διευθυντήριο : ο χώρος που στεγάζει τη διεύθυνση, διοίκηση.

Διευθυντικός : αυτός που σχετίζεται με τον διευθυντή ή τη διεύθυνση.

Διεύρυνση : η αύξηση του εύρους και η επέκταση (γεωγραφική) στο χώρο.

Δίβουλος : αυτός που δεν μπορεί να καταλήξει σε μία άποψη.

Διζωνικός : αυτός που αποτελείται από δύο (γεωγραφικές) ζώνες ή σκοπεύει στην ύπαρξη δύο ζωνών.

Διγενής : αυτός που προέρχεται από δύο διαφορετικά γένη, φυλές ή εθνότητες.

Διήγημα : πεζογράφημα μικρής σχετικά έκτασης, το οποίο παρουσιάζει την ολοκληρωμένη αφήγηση περιστατικού ή ιστορίας.

Διδακτισμός : η τάση κάποιου να θέλει να διδάξει, να δίνει διδάγματα.

Διήθημα :το καθαρό υγρό που μένει, αφού φιλτάρουμε υγρό μείγμα.

Διδαχή : η διδασκαλία, η προτροπή, που αποβλέπει στη νουθεσία.

Διήκω : φθάνω από ένα σημείο σε άλλο.

Διδάχος : αυτός που υποδεικνύει ή διδάσκει τους άλλους, ο δάσκαλος.

Διεγκεφαλικός : ένα από τα τμήματα του εγκεφάλου, που περιλαμβάνει τους οπτικούς θαλάμους, την επίφυση, την υπόφυση και τον υποθάλαμο.