Ελληνικό Λεξικό

Διάτονος : αυτός που οποίου η έκταση φθάνει από τη μία μεριά στην άλλη.

Διάτορος : αυτός που είναι τρυπημένος πέρα ως πέρα.

Διατρανώνω : εξωτερικεύω με κατηγορηματικό τρόπο.

Διατρίβω : περνώ το χρόνο μου συγκεκριμένο χώρο.

Διαφαίνομαι : διακρίνομαι αμυδρά, όχι πλήρως, μόλις που φαίνομαι.

Διάφεγγος : αυτός που μπορεί να τον διαπεράσει το φως.

Διαφεντεύω : έχω υπό την εξουσία μου.

Διαφιλονικώ : θέτω υπό αμφισβήτηση.

Διαφορίζω : εκτελώ υπολογισμούς, για να βρώ το διαφορικό.

Διαχαράσσω : καθορίζω (τα όρια) χαράσσοντας γραμμές.

Το αρχαιοπρεπές μακαριστός κατά κυριολεξίαν σημαίνει αυτός που θεωρείται καλότυχος και ευλογημένος, χρησιμοποιείται για αποθανόντες ιερωμένους πχ “Ο μακαριστός αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος” . Για τους μη ιερωμένους χρησιμοποιείται το μακαρίτης, που με τον θάνατό του γλύτωσε από τα βάσανα της ζωής. Επίσης συχωρεμένος, …

Διασείω : τραντάζω , σείω δυνατά

Διάσελο : το μονοπάτι που αποτελεί δίοδο μεταξύ βουνών. Μεταφορικά : το μεταίχμιο.

Διασίδι : το νήμα που χρησιμοποιείται ως στημόνι στον αργαλειό

Διασκεδασμός : ο άτακτος διασκορπισμός

Διασκέπτομαι : συνεδριάζω με σκοπό τη λήψη αποφάσεων