Ελληνικό Λεξικό

Διάκενο : Το κενό διάστημα μεταξύ δύο επιφανειών ή σημείων.

Διακόνημα : Η υπεύθυνη εργασία, που αναθέτει ο ηγούμενος της μονής σε κάθε μοναχό του μοναστηριού.

Διακονία : Η υπηρεσία, η αφοσίωση σε συγκεκριμένη αποστολή.

Διακορεύω : Προκαλώ ρήξη του παρθενικού υμένα, κάνω μια γυναίκα να χάσει την παρθενιά της.

Διάκοσμος : Το σύνολο των στοιχείων που χρησιμοποιούνται για την διακόσμηση ενός χώρου.

Διακριτός : Αυτός που μπορεί να τον διακρίνει κανείς, να γίνει εύκολα αντιληπτός, ευδιάκριτος.

Διακυβεύω : Θέτω (κάτι) σε κίνδυνο μπροστά στο αβέβαιο αποτέλεσμα γεγονότος ή επιχειρήματος, τα παίζω όλα για όλα.

Διακωμωδώ : Κάνω (κάποιον, κάτι) να φαίνεται γελοίο(ς), κοροϊδεύω.

Διαλαμβάνω : Περιλαμβάνω, μιλώ εκτενώς, πραγματεύομαι.

Διαβλητός : Αυτός που μπορεί να κατηγορηθεί.

Διαδρομιστής : Πρόσωπο που κινείται στους διαδρόμους (κυβερνητικών κτηρίων) προσπαθώντας να επηρεάσει τις αποφάσεις υπέρ των συμφερόντων του.

Διαβολέας : Αυτός που διατυπώνει διαβολές εναντίον άλλων.

Διαβολή : Η διατύπωση ανυπόστατης κατηγορίας (εις βάρος κάποιου).

Διαβολικότητα : Η διαβολικά ύπουλη διάθεση ή συμπεριφορά.

Διαβουκολώ : Παραπλανώ με ψεύτικες ελπίδες, δημιουργώντας ψευδείς εντυπώσεις.

Διάβρωση : Η επιφανειακή αλλοίωση ενός σώματος.