Ελληνικό Λεξικό

Διαβολή : Η διατύπωση ανυπόστατης κατηγορίας (εις βάρος κάποιου).

Διαβολικότητα : Η διαβολικά ύπουλη διάθεση ή συμπεριφορά.

Διαβουκολώ : Παραπλανώ με ψεύτικες ελπίδες, δημιουργώντας ψευδείς εντυπώσεις.

Διάβρωση : Η επιφανειακή αλλοίωση ενός σώματος.

Διαγγελέας : Αυτός που μεταφέρει μηνύματα.

Διαγκωνισμός : Η προσπάθεια να ανοιχτεί πέρασμα.

Διαγουμίζω : Λεηλατώ, αρπάζω πράγματα που δεν μου ανήκουν ως λάφυρα.

Διαγουμιστής : Αυτός που λεηλατεί αρπάζοντας (ξένα πράγματα).

Διάγω : Περνώ τη ζωή μου ή τον καιρό μου υπό ορισμένες συνθήκες, με συγκεκριμένο τρόπο διαβιώσεως.

Διαβατάρικος : Αυτός που δεν είναι μόνιμα εγκατεστημένος.

Διαδέτης : Σχοινί με το οποίο προσδένονται μεταξύ τους τα άκρα άλλων σχοινιών.

Διαβατήριο έθιμο : Καθένα από τα έθιμο που συνδέονται με τη μετάβαση από μια φυσική ή κοινωνική κατάσταση σε άλλη.

Διάδημα : Διακοσμητική ταινία ή κάλλυμα της κεφαλής από πολύτιμα μέταλλα ή πετράδια που φοριέται από βασιλείς, ηγεμόνες ή τον Πάπα ως σύμβουλο εξουσίας.

Διάβημα : Αποφασιστική διπλωματική ενέργεια που επιχειρείται από την κυβέρνηση ή το υπουργείο Εξωτερικών μιας χώρας προς την κυβέρνηση άλλου κράτους και αφορά σε σπουδαιότατο ζήτημα ή σκοπό ζωτικής σημασίας.

Διαδημοτικός : Αυτός που σχετίζεται με δύο ή περισσότερους δήμους ή τον διαχειρίζονται από κοινού περισσότεροι από ένα δήμοι.

Δήλος: αυτός που φαίνεται, που διακρίνεται, που είναι ορατός.