Ελληνικό Λεξικό

Γλωσσολαλία : η παραγωγή συνήθως ακατάληπτου λόγου σε κατάσταση έκστασης.

Γνάφαλα: τα κομμάτια από τρίχες η μαλλιά ζώων , που είναι ακατάλληλα για κλώσιμο ή γέμισμα παπλωμάτων , μαξιλαριών , στρωμάτων κλπ.

Γλαύκα: η κουκουβάγια

Γνώρα : η γνωριμία.

Γκιόνης: μικρή κουκουβάγια.

Γκιόσα: γίδα ή προβατίνα μεγάλης ηλικίας , που δεν γεννά πλέον . Μεταφορικά το λέμε για γυναίκα γερασμένη , κακοφτιαγμένη και στριμμένη.

Γκιουλέκας: αυτός που παριστάνει τον νταή , τον σκληρό , τον παλικαρά.

Γκλάβα: το κεφάλι , το μυαλό.

Γκόλφι : το εγκόλπιο.

Γκορτσιά: η αγριοαχλαδιά.

Γκούλας: φαγητό κατσαρόλας ουγγρικής προελεύσεως από χοιρινό ή μοσχαρίσιο κρέας , καρυκευμένο με πάπρικα.

Γκρας: οπισθογεμές ντουφέκι παλαιού τύπου . Χρησιμοποιήθηκε από τον ελληνικό στρατό , κυρίως στα τέλη του 19ου αιώνα και στις αρχές του 20ου

Γκρέκα: διακοσμητικό σχήμα μαιάνδρου.

Γκρενά : η κόκκινη απόχρωση του εσωτερικού του ροδιού.

Γκρο : ύφασμα από βαρύ μετάξι.

Γκέλα : Στο τάβλι, σημαίνει η κακή ζαριά κατά την οποία ο παίκτης φέρνει αριθμούς που αντιστοιχούν σε θέσεις κατειλημμένες από τα πούλια του αντιπάλου .Συχνότερα σημαίνει κάθε είδους αποτυχία ή αναποδιά.