Ελληνικό Λεξικό

Αειπάρθενος : αυτή που διατηρεί την παρθενική αγνότητα σε όλη τη διάρκεια της ζωής ( ως προσφώνηση της Παναγίας ).

Αείποτε : πάντοτε , διαρκώς … ανέκαθεν , από πάντα , από παλιά .

Αειφανής : αυτός που είναι πάντοτε ορατός .

Αειφορία : η βασική αρχή της δασοπονίας , που αποσκοπεί στην απόδοση του ίδιου ποσού δασικών προϊόντων ετησίως ή κατά περιόδους .

Αείφυλλος : αυτός που διατηρεί πάντοτε το φύλλωμά του .

Αεράγημα : το στρατιωτικό άγημα που μεταφέρεται με αεροπλάνο ή ελικόπτερο .

Αεράκατος : σκάφος μικρού βυθίσματος που προωθείται με έλικα και διευθύνεται με πηδάλιο αεροσκάφους .

Αεργία : το να μην εργάζεται κανείς με προσωπική του επιλογή ( κυρίως από τεμπελιά ).

Αγχόνη : η θηλιά του σχοινιού με το οποίο προκαλείται θάνατος από πνιγμό κατά τον απαγχονισμό .

Αδιήθητος : αυτός που δεν έχει φιλτραριστεί , δεν έχει διυλιστεί .

Αγώγι ( αγώι ) : το επ’ αμοιβή μεταφερόμενο από ζώο ή όχημα φορτίο .

Αδόκητος : αυτός που δεν αναμενόταν .

Αγωγιάτης : αυτός που μεταφέρει έναντι αμοιβής πρόσωπα ή πράγματα , κυρίως με ζώα ή άμαξα.

Αδαμαντοδεσία : το δέσιμο , η προσαρμογή δαμαντιών σε κόσμημα .

Αδαμαντοποίκιλτος : αυτός που είναι στολισμένος , διακοσμημένος με διαμάντια .

Αδαμαντόστικτος : ο αδαμαντοστόλιστος .