Λεξικό – Γλωσσάρια

Ξικλίαζου (ρημ.) = προκαλώ σε κάποιον κακέντρεχη, ευχαρίστηση με το δικό μου πάθημα.

Ξινουμίζου (ρημ.) = εξοντόνω, σκοτώνω

Νουβουρός (ο) = αυλή

Νάχτ’ (το) = τα μετρητά που δίνονταν σαν μέρος της προίκας

Νιμπιλμπί (το) = στραγάλια

Ντουρλάπι (το) = κακοκαιρία (από το αρχαίο «Δρόλαπας -ες»)

Ντάμπαρα (επιρ.) = ορθάνοιχτη

Νημόρ’ (το) = μνήμα, τάφος

Νουτίζου (ρημ.)= υγραίνομαι

Νάρκλα (η) = ψηλό σεντούκι με πόδια και επίπεδο καπάκι για τη φύλαξη του ψωμιού

Ντήλιμ’ (επιρ.) = το αφού με έμφαση

Ντου’τζέϊνιου (επιθ.) = σιδερένιο (βαρύ)

Ντραγάτ’ς (ο) = αγροφύλακας

Ντουμανιάζου (ρημ.) = βάζω φωτιά

Ντάμκα (η) = λεκές, σφραγίδα

Ντουραντζιάς (ο) = η εγκεφαλίτις των ζώων, σημαίνει και «Νταμπλάς»