Λεξικό – Γλωσσάρια

Διαβολή : Η διατύπωση ανυπόστατης κατηγορίας (εις βάρος κάποιου).

Διαβολικότητα : Η διαβολικά ύπουλη διάθεση ή συμπεριφορά.

Διαβουκολώ : Παραπλανώ με ψεύτικες ελπίδες, δημιουργώντας ψευδείς εντυπώσεις.

Διάβρωση : Η επιφανειακή αλλοίωση ενός σώματος.

Διαγγελέας : Αυτός που μεταφέρει μηνύματα.

Διαγκωνισμός : Η προσπάθεια να ανοιχτεί πέρασμα.

Διαγουμίζω : Λεηλατώ, αρπάζω πράγματα που δεν μου ανήκουν ως λάφυρα.

Διαγουμιστής : Αυτός που λεηλατεί αρπάζοντας (ξένα πράγματα).

Διάγω : Περνώ τη ζωή μου ή τον καιρό μου υπό ορισμένες συνθήκες, με συγκεκριμένο τρόπο διαβιώσεως.

Διαβατάρικος : Αυτός που δεν είναι μόνιμα εγκατεστημένος.

Διαδέτης : Σχοινί με το οποίο προσδένονται μεταξύ τους τα άκρα άλλων σχοινιών.

Κατώφιλους (ο) = το ξύλινο κεφαλόσκαλο

Κώτιας (ανδρ. ονομα) = Κων/νος

Καρά (η) = καρυδιά

Κανέστρα (η) = πανέρι

Κουσιό (τον Κουσίον) = γρήγορα, ταχέως