Λεξικό – Γλωσσάρια

Γασμούλος : στην Πελοπόννησο κατά την Φραγκοκρατία έτσι λεγόταν αυτός του οποίου ο ένας γονέας ήταν φραγκικής καταγωγής και ο άλλος ελληνικής.

Γαστέρα : η κοιλιακή χώρα .

Γαστραλγία : ο πόνος στην κοιλιακή χώρα.

Γδούπος : ο απότομος , υπόκωφος θόρυβος.

Γαλέτα : κομμάτι ή φέτα ψωμιού που έχει ξαναψηθεί , που δίνεται ως ξηρά τροφή σε στρατιώτες και ναυτικούς .

Γέλη : το τζελ.

Γαλή : η γάτα.

Γεμιστής : παλιός και έμπειρος ναυτικός . Επίσης ειρωνικά είναι αυτός που δεν έχει σχέση με τη θάλασσα και προσποιείται τον πολύξερο.

Γαλιάντρα : ο Κορυδαλλός. Χρησιμοποιείται και μεταφορικά ως χαρακτηρισμός προσώπου που μιλάει ακατάπαυστα.

Γεμολόγος : ο ειδικός που πιστοποιεί τη γνησιότητα πολύτιμων λίθων .

Γαλίφης : αυτός που κολακεύει τους άλλους για να πετύχει τους σκοπούς του

Γερακάρης : ο εκγυμναστής γερακιών για το κυνήγι.

Γαμέτης : το εξειδικευμένο κύτταρο για την αναπαραγωγή στα πρωτόζωα και τα φυτά.

Γάνα : 1. Η πρασινωπή σκουριά που εμφανίζεται σε σκεύη ή αντικείμενα που δεν έχουν γαλβανιστεί .
2. Η μουντζούρα που δημιουργείται στα σκεύη με τα οποία μαγειρεύουμε πάνω στη φωτιά .
3. Λευκό επίχρισμα που εμφανίζεται πάνω στη γλώσσα από δίψα ή αρρώστια .

Γάδος : ο μικρός βακαλάος με μήκος έως και 40 εκατοστά . που αλιεύεται συνήθως σε αβαθή νερά κοντά στις ακτές .

Γαζέτα : η καθημερινή εφημερίδα.