Λεξικό – Γλωσσάρια

Βραδυφλεγής : αυτός που έχει αργό ρυθμό αναφλέξεως.

Βουβώνας : τμήμα του σώματος ανάμεσα στους άνω μηρούς και τα γεννητικά όργανα , η κοιλότητα που σχηματίζεται μεταξύ του ανωτέρου τμήματος των ποδιών και της κοιλιάς

Βράκτιο : καθένα από τα μικρά φύλλα που βρίσκονται στη βάση άνθους ή ανθοταξίας για την προστασία του νεαρού άνθους και τα οποία συχνά λειτουργούν και ως πέταλα .

Βούζουνας : σπυρί με πύον .

Βούκεντρο : μακρύ , ξύλινο ραβδί με σιδερένια αιχμή στο ένα άκρο , που χρησιμοποιούσαν για να κεντρίζονται τα βόδια , ώστε να προχωρούν γρηγορότερα κατά το όργωμα

Βουκόλος : αυτός που οδηγεί τα ζώα και ιδιαίτερα τα βόδια στη βοσκή

Βουλγκάτα : η λατινική μετάφραση της Αγίας Γραφής , που έγινε κυρίως από τον Άγ. Ιερώνυμο στα τέλη του 4ου αιώνα και υιοθετήθηκε από τη Ρωμαιοκαθολική εκκλησία

Βουλεβάρτο : πλατιά και δενδροφυτευμένη λεωφόρος αστικού κέντρου , κατάλληλη για περιπάτους . Επίσης είναι ένα είδος θεάτρου με ψυχαγωγικό χαρακτήρα , το οποίο απευθύνεται στο ευρύ κοινό

Βουλιμία : αίσθημα εντονότατης πείνας που απαιτεί άμεση ικανοποίηση . Είναι η ακατάσχετη πείνα που οφείλεται σε ψυχοπαθολογικά αίτια

Καρτερεύγω : στήνω καρτέρι, ενεδρεύω

Κάρτσα: η κάλτσα

Κουμπελίδικη : θολωτή (προκειμένου για λουλούδι, που γυρίζει το άνθος του προς τα πάνω σχηματίζοντας θόλο)

Κουτούντο: πρόσθετη υδρορροή σε σχήμα ανάποδου κεραμιδιού

Λογιάζω : υπολογίζω, μελετώ, σχεδιάζω, σκέφτομαι, προβληματίζομαι

Λέπω πώς : νομίζω ότι

Πεντακάνολη: που έχει πέντε κάνολες (βρύσες)