Εγκυκλοπαίδεια

Που ‘ν’ τα μωρέ που ‘ν’ τα τα κορίτσια , που ‘ν’ τα ; Πάν’ στην Παναγιά να τα δώσ’ υγειά . Παν’ στην Αλεξάνδρα να τα δώσει άντρα . Πάν’ στον Αγι-Αντώνη να τα δώσει γνώμη . Παν’ στον …

Να χορέψει να χαρεί τώρα που ‘ναι νιο παιδί κι αύριο σαν παντρευτεί μες στα βάσανα θα μπει .

Είχαμε ένα ντάβλαρου , ντάβλαρου και γόμαρου , τι να τουν ταΐσουμε , τσίγδαλα και αμύγδαλα κι ζαχαρουμπίμπιλα .

Μικιό μικιό είναι το μικιό μα ‘τι να μεγαλώσει; Έχει δυο μάτια όμορφα και τίνος θα τα δώσει;

Στου παιδιού μου τη χαρά θε να σφάξω χίλια αρνιά χίλια αρνιά , χίλια σφαχτά χίλια γιδοπρόβατα .

Χαρώ το πουλάκι μου χάρος να μην τ’ αγγίξει κι άνε το δει και πουθενά να μην το χαιρετήξει .

Πάπα , παπούλα έλα στην πορτούλα να σε δώσω σκύβαλα και ζαχαρομπίμπιλα .

Νάνι , νάνι , νάνι, νάνι το παιδί του Κοτζαμάνη θέλει πίττα στο τηγάνι κι η μαμά του δεν του κάνει και γυρίζει και τση κλάνει .

Ταρινά , που πας μωρή ; Στο μπακάλη για τυρί , για τυρί , για τρίμματα , για γλυκοφιλήματα .

Πάρτε το και χορέψτε το και γλυκοχαϊδέψτε το πέστε του να ζει , ν’ αυξαίνει , τα κορίτσια να μαραίνει .

Τα κορίτσια τα καλά τα χαλεύν’ στα Γρεβενά και τα πιο καλύτερα τα χαλεύν’ στα Τρίκαλα .

Έχω ‘γω ένα παιδί έχ’ κι ο βασιλιάς κορίτσι . Μας μηνάει , μας ξεμηνάει να τ’ αρραβωνιάσουμε να τα στεφανώσουμε , πάλι εμείς δε θέλουμε πάλι καμαρώνουμε . Έχει η τσέπη μας φλουριά και δανείζει τα χωριά .

Ανάποδα, αντίστροφα – π.χ Εγιάηρε το τσικάλι αξανάκωλα και γλάκουναν οι χοχλιοί …

Ελάτε … πάμε ….κουνήσου …

Λόγια και έργα των σοφών της αρχαίας Ελλάδας.

Η θερμότητα που παράγει καθημερινά το σώμα ενός Ευρωπαίου θα αρκούσε για να τροφοδοτήσει μία λάμπα για μιάμιση μέρα.