Εγκυκλοπαίδεια

… τυφλός τα τ’ ώτα , τον τε νουν , τα τ’ όμματ’ εί .

Οι σπανοί Ισπανοί εις πανί εζωγράφισαν , ισπανικόν στρατόν εις πανικόν .

Νίψον ανονήματα μη μόναν όψιν .

Έφαγα και χόρτασα, ζεστά ξερά σκαστά κουκιά, με τη ζεστή ξερή σκαστή κουτάλα .

– Βαρέλι νεροβάρελο, ποιος σε νεροβαρελόδενε; – Του νεροβαρελοδέτη ο γιός .

Νερό, λινάρι, νερολίναρο, νεροκαθαρολίναρο .

Η μάννά μου με τάγιζε βραστά σκαστά κουκκιά, με τη βραστή σκαστή χουλιάρα .

Η νενέ μ’ ή ασπρουγουνού η νενέ μ’ ή μαυρογουνού .

Μαντήλι μου χοντρόξομπλο με τη χοντροξομπλιάρα σου .

Αυτός με συμπάθειο είνε γαϊδαροχοντροκοπανοειδέστατος .

Το βράχο, βράχο πήγαινα του βλάχού τα σφαχτά τρωγα .

Κατάρτι καταρτότρυπα, σκουληκομερμηγκότρυπα .

Τι ωραίος αραιός αέρας! Φύσα, αέρα αραιέ, να αερίζεις τις ροδιές στις μυρωμένες ρεματιές .

Φίλος φίλευε το φίλο ,τριαντάφυλλο με φύλλο .

Ο βαρκάρης με τη βάρκα έκανε βαρκάδα με μια βάρκα, αλλά έμπασε νερό η βάρκα και του βράχηκε η βράκα . Με τη βάρκα του βρεγμένη και τη βράκα μουσκεμένη ορκίστηκε να μην ξαναβαρκοβραχεί ούτε να ξαναβρακομουσκευτεί .

Η λέξη “μαγκιώρος” είναι Ιταλική και παράγεται από το “ματζόρε” που θα πει μεγαλύτερος , ανώτερος . Με αυτή την τελευταία έννοια τη χρησιμοποιεί ο λαός ,όταν θέλει να μιλήσει για την “καπατσοσύνη ” γενικά ή για κάποια ιδιαίτερη ικανότητα …