Εγκυκλοπαίδεια

Λονδίνο 1948 – London 1948

Έβγα Γκόλφο μ’ στο βουνό,έχω δυο λόγια να σου πω,να τα πεις τ’ αφέντη σου,να του κάψεις την καρδιά Βγήκαν κλέφτες στο βουνόγια να κλέψουν άλογακι άλογα δεν ηύρανεπροβατάκια πήρανε. Αχ! Αχ! πήρανε το λαγιαρνίπου ‘χε το χρυσό μαλλί,το ασημένιο …

Χορε-νε-ύουν τα- μωρέ, τα κλεφτό-νο-πουλαΧορεύουν τα κλεφτόπουλα, γλεντάνε τα καημέναΚι ένα, ‘να μικρό, ‘να μικρό κλεφτό-νο-πουλοΚι ένα μικρό κλεφτόπουλο δεν τρώει, δεν τραγουδάειΜόν ‘τ’ ά-να-ρματα, τ’ άρματα του ξύ-νι-ατριζεΜόν’ τ’ άρματά του ξύστριζε, του ντουφεκιού του λέειΝτουφέ-νε-κι κα- μωρέ, καριοφι’-νι-λι …

Στη μέση τα Καλάβρυτα, στον πλάτανο από κάτωΚαθόσανται, Γερο-Ζαΐμη, τρεις γέρο-ωρέ, τρεις γέροντεςΚαθόσανται τρεις γέροντες και οι τρεις καπεταναίοιΖαΐμης και ο-γερο-Ζαϊμη, και ο Πετι- κι ο ΠετιμεζάςΖαΐμης κι ο Πετιμεζάς και ο γερο-ΧαραλάμπηςΣυμβούλιο, γερο-Ζαΐμη, κα-ωρέ, κάνανεΣυμβούλιο εκάνανε την Πάτρα για …

Ολοι οι άνθρωποι, Χριστιανοί και Τούρκοι, κατά φυσικόν λόγον είναι ίσοι.

Οι ’Ελληνες…δέχονται όλους τους αδικημένους ξένους και όλους τους εξωρισμένους από την πατρίδα των δι’ αιτίαν της Ελευθερίας.

Αυτοί (οι καπετανέοι) Τυράννους δεν ψηφούν, κ’ ελεύθεροι στον κόσμον ζουν, πλούτος, ζωή, τιμή τους, είν’ μόνο το σπαθί τους.

Ο πολιτισμός υπήρξε ανέκαθεν ένας μόνιμος διάλογος μεταξύ των ανθρώπων και του νερού.

Σε μια εποχή που ο άνθρωπος έχει ξεχάσει τις ρίζες του και είναι τυφλός, ακόμα και σε αυτές τις ανάγκες του για επιβίωση, το νερό μαζί με άλλους πόρους έχει γίνει το θαύμα της αδιαφορίας του.

Χιλιάδες έχουν ζήσει χωρίς αγάπη, χωρίς νερό κανείς.

Το νερό είναι το μόνο ποτό του σοφού ανθρώπου.

Το να κατανοήσεις το νερό είναι το να κατανοήσεις το σύμπαν, τα θαύματα της φύσης και την ίδια τη ζωή.

Αν υπάρχει μαγεία σε ετούτο τον πλανήτη, περικλείεται στο νερό.

Μισώ το νερό, πηδιούνται ψάρια εκεί μέσα.

Παιδιά μεγαλωμένα σε έναν τόπο με πολύ νερό, δεν μάθαμε ποτέ πραγματικά την αξία του. Την καταλαβαίνουμε, αλλά δεν τη σεβόμαστε.

Ποτέ δεν ξέρουμε την αξία του νερού, μέχρι το πηγάδι να στερέψει.