Εγκυκλοπαίδεια

Είναι νόμισμα και όμως σκουπίζει

Φοβάται ο Γιάννης το θεριό και το θεριό το Γιάννη.

Μ’ ένα άλφα στην αρχή γίνονται της μητέρας γιοί.

Το κρατάμε ίσως χρόνια μέσα μας, μόλις το λέμε όμως παύει να υπάρχει.

Φρου φρου και τ’ αμπέλι ξέφραγο.

Αυτή είναι κοινή, στον ποντικό μα και στη νύφη.

Σ’ αντίθεση με άλλα, αυτό το δίνουμε μόνο όταν δεν έχουμε άλλο.

Φωνάζει ο κλέφτης να φοβηθεί ο νοικοκύρης.

Μάτια έχει δύο, όταν όμως θέλει να δει καλά, το ένα κρατά κλειστό.

Είναι ο μόνος, που όταν τον δίνουμε τον κρατάμε.

Όσα ξέρει ο νοικοκύρης δε τα ξέρει ο κόσμος όλος.

Τα βρίσκουμε στις βίδες, μα τρώγονται κιόλας.

Πάντα ξεκινάει με το κεφάλι ψηλά. Όταν όμως φτάσει στον προορισμό του, πρέπει οπωσδήποτε να το χαμηλώσει.

Πίσω να πάει ντρέπεται, μπροστά να πάει φοβάται.

Ο σκοπός αγιάζει τα μέσα.

Οι Αρχαίοι τα έχτιζαν αλλά εμείς την κυνηγάμε.