Εγκυκλοπαίδεια

Οι ήττες και οι νίκες των ανθρώπων που βρίσκονται στην κορυφή δεν είναι πάντα ήττες και νίκες για τους ανθρώπους που είναι στον πάτο.

Η φιλοσοφική και ηθική διδασκαλία του Κομφούκιου. Η διδασκαλία αυτή στηρίζεται στα συγγράμματα του, τα , που έγιναν τα κλασικά έργα του κομφουκισμού. Αργότερα, πήρε το χαρακτήρα θρησκείας, αντικατέστησε το βουδισμό κι έγινε η επίσημη θρησκεία του κράτους της Κίνας.

Αράσω : ορμώ από αγάπη .

‘Ρουφιάνος’ είναι ο ‘προαγωγός, μαστρωπός’ και κατά συνεκδοχή ‘το πρόσωπο που διαβάλλει, συκοφαντεί κάποιον’. Η λέξη προέρχεται από την ιταλική ‘ruffiano’

Βαγίζω : φροντίζω ιδιαίτερα κάποιον

Ο «σπιούνος» προέρχεται από το ιταλικό «spione» και σημαίνει «κατάσκοπος, πράκτορας». Στη Ελληνική, ο σπιούνος είναι πρόσωπο που παρακολουθεί τις κινήσεις των άλλων και τις αναφέρει σε όποιον τυχόν ενδιαφέρεται. Συνήθως σε πρόσωπο που ασκεί εξουσία, με υλικό αντάλλαγμα, για …

Βάγκα : χαντάκι, μεγάλο αυλάκι

Τα εξ αμάξης (υβριστικά λόγια) είναι λόγια τα οποία απευθύνονται με έντονο επιτιμητικό τρόπο προς κάποιον. Του έψαλε (του έσυρε) τα εξ αμάξης: “τον περιέλουσε με βρισιές και αισχρολογίες”. Η φράση προήλθε από τα πειράγματα και τα φαιδρολογήματα, τα οποία …

Βάλια : τα βάσανα

Η λέξη “τήνελλα” («τλονγκ» ή «τλανγκ» στα Νεοελληνικά) σχηματίστηκε από τον Αρχίλοχο ως απομίμηση του ήχου που κάνει η χορδή της κιθάρας. Ο Αρχίλοχος χρησιμοποίησε τη λέξη αυτή στην αρχή ενός επινίκιου ύμνου στον Ηρακλή: “Tήνελλα, ω Καλλίνικε, χαίρε…”. Γι’ …

Βαλίδικος: εύφορος , γόνιμος , καρποφόρος

Βαρδαλές: μέρος αδιαπέραστο, φράγμα αδιάβατο

Βαρμένος: τοποθετημένος, ταχτοποιημένος

Βαρμός : το μπάσιμο, η είσοδος

Βαροκαμπανίζω: είμαι βαρύς στο ζύγισμα

Βαροκάρδιστη :κακή ψυχική διάθεση, στεναχώρια