Εγκυκλοπαίδεια

Χωραΐτης: αστός .

Χωσμένος : κρυμμένος (χώνω) .

Τρίπυρη (φωθιά) : φωτιά με τρεις εστίες .

Τροζαθώ: τρελαθώ (τροζαίνομαι) .

Υστεράται : στερείται (υστερούμαι) .

Φαμέγιος (υποκορ. φαμεγιούρι) : οικότροφος υπηρέτης, συνήθως παιδί για αγροτικές εργασίες

Φασουλέ: η φασολιά.

Φέξη: φωτεινή ανταύγεια.

Φωτεράδα : φωτεινότητα, φωτεινή ανταύγεια .

Χαημός το…..: χαράς το….. (έκφραση απαξίωσης).

Χαλαλίζω : διαθέτω ευχαρίστως .

Χάμαι : χάμω, καταγής .

Χαμπέρι : είδηση .

Χαρκιάς: σιδηρουργός .

Όρος που καθιερώθηκε στη γαλλική από Σαντάλ και αναφέρεται στην αναλυτική μέθοδο που χρησιμοποιεί κάθε συγγραφέας σε ό,τι αφορά τη δική του προσωπικότητα . Ως φιλοσοφικός όρος ο εγωτισμός σημαίνει την προσπάθεια που καταβάλλουν ορισμένοι , όταν μιλούν ή γράφουν …

Η γνωσιολογία , που, κατά τον Τσίεν , εφορμά από το εγώ , δηλ. από τα αισθήματα και τις παραστάσεις , σε αντίθεση μ’ εκείνη που αρχίζει από το “ουκ εγώ ” , δηλ. τον εκτός κόσμο.