Εγκυκλοπαίδεια

Ακρον άωτον : το πλέον ακραίο σημείο , το υπέρτατο όριο ( πράγματος , καταστάσεως κλπ.).

Ακροποδητί : στα νύχια των ποδιών , ώστε να μην προκαλείται θόρυβος .

Ακρόπρωρο : η γλυπτή παράσταση ανθρωπόμορφων θρησκευτικών ή εθνικών συμβόλων , την οποία τοποθετούσαν παλαιότερα στην άκρη της πλώρης (πρώρας ) των πλοίων για διακοσμητικούς λόγους .

Ακροπύργιο : ο ψηλότερος πύργος φρουρίου .

Ακροστασία : η γυμναστική άσκηση κατά την οποία ανυψώνει κανείς το σώμα του αργά , ώστε να στέκεται ακίνητος , στηριζόμενος στα δάχτυλα των ποδιών .

Ακροτελεύτιος : ο απολύτως τελευταίος . “το ακροτελεύτιο ” : το περιοδικώς επαναλαμβανόμενο τμήμα ενός τραγουδιού .

Ακροδυνία : ο πόνος των άκρων . Μορφή ρευματίτιδας .

Ακρώμιο : το ακραίο τμήμα του ώμου .

Ακρωνύμιο : λέξη που σχηματίζεται από τα αρχικά γράμματα ή συλλαβές άλλων τάξεων .

Ακρώρεια : η άκρη , η κορυφή του όρους .

Ακυρολογία : η ακυρολεξία , η χρήση λέξεων ή εκφράσεων με ανακριβή σημασία .

Τώρα στα γεράματα μάθε γέρο γράμματα .

Δος το πέντε παράδες ν’ αρχίσει και δέκα να μη σταματήσει.

Βουνό με βουνό μονάχα δε σμίγει .

Μονός καυγάς δε γίνεται.

Μαθημένα/ συνηθισμένα τα βουνά από τα χιόνια.