Εγκυκλοπαίδεια

Ο μπάρμπας μου ο Κοντοθόδωρος με τα πολλά ζωνάρια .

Μια κρανιά κρανόβεργα , κρανολαμπαδόβεργα , κρανίζει δεν κρανίζει , κρανολαμπαδοβεργίζει.

Πράσινος πύργος , κόκκινα τζάμια , μέσα κατοικούνε μαύρα αραπάκια .

Πουλί πάει στον ανήφορο χωρίς φτερά και κόκαλα.

Της αρίδας το λουρί , το αριδολούριδο . Της αρίδας το λουρί , το αριδολουρόριδο.

Εκκλησίτσα θολωτή , ένας στύλος την κρατεί .

Ασπρο είναι το χωράφι και μελαχρινός ο σπόρος και μιλεί και και συντυχαίνει με εκείνον που τα σπέρνει .

Το κραμπί στην κοπριά πως εκραμποφυτροπρόκοψε ;

Τέσσερα πάνω , τέσσερα κάτω , τέσσερα φεύγουν , τέσσερα μένουν .

Τα βουνά χιονίσανε , οι κάμποι εξασπρίσανε και τα δυο γινήκαν τρία .

Το γυαλί εις το τραπέζι , πώς γυαλίζει , πως κουμπίζει , πώς στραβοκουρδουμπελίζει;

Ααίματο κι ακόκαλο τη θάλασσα περνάει .

Δαχτυλίδι πύρινο , πύρινο , τριπύρινο , από γκρεμούς γκρεμίζεται κι όμως δε ραγίζεται.

Εφαγα εφτά αυγά βραστά σκαστά , με τη βραστή κουτάλα .

Μακρύ μακρύ σαν άντερο και στρογγυλό σαν κόσκινο.

Σ’ άσπρη πέτρα πάτησα , σε μαύρη εγονάτισα κι ήπια τρία κουτρουλοκούμαρα νερό , κρύο , ρίγηλο νερό , ρίγηλο , κρύο νερό , κρύο , ρίγηλο νερό.