Εγκυκλοπαίδεια

Και ένα παλιό ξερό κλαδί μες στην δική σου αγκάλη καρπούς και ρίζες και βλαστούς με σένα θε να βγάλει!

Να μην γυρεύεις στον σεβντά να παίρνεις ότι δίνεις, είμαι τρεχούμενο νερό και δροσερό με πίνεις!

Να κάμω θέλει ταραχή βουνά να κατεβάσω ανέ σε πάρουνε από με μικιό μου και σε χάσω .

Οταν η βιόλα μαραθεί και χάσει και το χρώμα δε τη ποτίζει ο κηπουρός ή θέλει άλλο χώμα ….

Οι βιόλες μέσα στο μπαξέ ζηλεύει η μια την άλλη μα πόσο δα η άσκημη τσι όμορφης τα καλή.

Εχει η ζωή πολλές χαρές μα δε μοίραζε δίκια όσα ντο κύμα που σκορπά σωρούς σωρούς τα φύκια.

Τσι Ελλάδος όλοι οι γιατροί καλέσανε ένα ξένο κ είπε κι αυτός τέτοιο κορμί δε ντο αναλαβαίνω …

Καλιά θα βάλω το κορμί στου ντουφεκιού τη μοίρα ανέ μου πούνε οι γιατροί μη ξανακούσω λύρα ….

Την απραξία την βλέπω σαν ένα είδος αυτοκτονίας.

Δεν υπάρχει καλύτερο έρμα από τη δουλειά, για να διατηρήσεις τη σταθερότητα του νου και να τον γλιτώσεις από τους κινδύνους της τρέλας.

Η πράξη, το λουλούδι του λόγου.

Η απραξία είναι μητέρα όλων των κακών, αλλά και όλων των αρετών.

Η δουλειά είναι το δρεπάνι του χρόνου.

Το θλιβερό στον έρωτα δεν είναι μόνο το ότι δεν μπορεί να διαρκέσει για πάντα αλλά και ότι οι γλυκές απελπισίες που προκαλεί ξεχνιούνται γρήγορα.

Η ξεκούραση είναι η νοστιμιά των κόπων μας.

Διάλεξε μια δουλειά που σ’ αρέσει και δε θα χρειαστεί να δουλέψεις ούτε μια μέρα στη ζωή σου.