Βρέφος – Παιδί

Κοιμήσου αστρί κοιμήσου αυγή Της γης μαργαριτάρι.

Αγιά Μαρίνα, κοίμησ’ το, κι Αγιά Σοφιά, νανούρισ’ το, Έπαρ’ το, πέρα γύρισ’ το, να δει τα δέντρα πώς ανθούν, και τα πουλιά πώς κειλαδούν. Και πάλε στράφου, φέρε το, μην το γυρέψ’ ο κύρης του, και δείρει τους βαϊλους …

Νάνι του νανάκια του Ύπνος στα ματάκια του Νάνι του να κοιμηθεί Και καλά να σηκωθεί .

Χήνα μου απλως` τα φτερά Να πλύνω του παιδιού μου Αϊτέ μου τα φτερούγια σου Ν` απλώσω τ`αγοριού μου Κι εσύ αηδόνι μου γλυκό Στην κούνια να καθίσεις Με τη γλυκιά σου τη φωνή Να μου το νανουρίσεις .

Ο ύπνος τρέφει τα μωρά Κι η γεια τα μεγαλώνει Και η κυρά η Παναγιά Τα καλοξημερώνει .

Κοιμάται νιο ,κοιμάται νιο Κοιμάται νιο φεγγάρι , Κοιμάται το παιδάκι μου Στ`άσπρο το μαξιλάρι .

Ύπνε μου, κ έπαρε μου το, κι άμε το στά περιβόλια, και την ποδιά του γέμισε τριαντάφυλλα και ρόδα. Τα ρόδα να ν’ της μάνας τους, τα μήλα του κυρού του, και τ’ άσπρα τριαντάφυλλα να ‘ναι του σάντουλού του.

Έλα, ύπνε μ’, και πάρε το και πάν’ το στις μπαχτσέδες και γιόμισε τον κόρφο του λουλούδια και κοντσέδες.

Κοιμάτ’ αστρί, κοιμάτ’ αυγή, κοιμάται νιο φεγγάρι, κοιμάται το πουλάκι μου σαν άξιο παλικάρι.

Κοιμάτ’ η πούλια στο βουνό κι η πέρδικα στα δάση, αφήτε το πουλάκι μου τον ύπνο να χορτάσει.

Κούνια μου, κούνα το παιδί, κούνια μου, μέρωνε το, κι αν σε γυρέψει και βυζί, σκύψε και βύζαξε το.

Να μου το πάρης, Ύπνε μου, τρεις βίγλες θα του βάλω, τρεις βίγλες, τρεις βιγλάτορες, κ’ οι τρεις αντρειωμένοι. Βάλλω τον ’Ηλιο στα βουνά, τον αετό στους κάμπους, τον κυρ Βοριά το δροσερό ανάμεσα πελάγου. Ο Ήλιος εβασίλεψεν, ο αϊτός …

Ανεβαίνω στη μηλιά και πατώ στην καρυδιά πίνω το γλυκό κρασί με την κούπα τη χρυσή .

Εχω μια πάπια που κάνει δέκα αυγά κι έχω κι άλλη μία που κάνει δεκατρία ένα – δύο – τρία … ….έντεκα , δώδεκα, δεκατρία .

Μες στη τζαμαρία κάθεται η Μαρία και κεντάει μαντηλάκι και το δίνει του Γιωργάκη που της στρίβει το μουστάκι .

Ατα τατούκα τατούκα τα τε άμπερ φάμπερ τον μπονέ κι εσπέ του φυτρός κι εσύ το γλυκό το τρως .