Μαντινάδες

Δεν θα σου πω χρόνια πολλά , ευχή συνηθισμένη. Μα θα σου πω όπου κι αν πας, χαρά να σ΄ανιμένει.

Θα γίνω hacker της καρδιάς τους κωδικούς να σπάσω να σ’ έχω σ’ ένα CD- ROM να μη σε ξανά χάσω.

Ευχές για τα Χριστούγεννα και τον καινούργιο χρόνο κι ό,τι έχεις μέσα στη καρδιά να ξετελέψει όλο.

Όσες φορές σε φίλησα να ‘χα πενηνταράκια θ’ αγόραζα στη Μεσσαρά τρακόσα μουρελάκια .

Μια ευχή σου εύχομαι για τον καινούργιο χρόνο την πόρτα σου να τη χτυπά η ευτυχία μόνο.

Δεν ξέρεις τι είναι να πονείς και να σου λένε οι άλλοι δεν είσαι άνδρας π’άφησες το δάκρυ να προβάλλει.

Όποιος ούτε χορεύει ούτε γλεντά και τη ρακή δεν πίνει ίντα τη θέλει τη ζωή να τονε βασανίζει .

Στα Λασιθιώτικα βουνά, εκειά σ’ ένα σπηλιάρι, ο Δίας εγεννήθηκε και το ‘χουνε καμάρι.

Στ’ ς αγάπης την βαθιά πληγή, βούτηξα το φεγγάρι και ζήλεψε η ανατολή, το χρώμα πού ‘χε πάρει.

Απάνω στο λιανοχοχλιό θα χτίσω τον οντά μου, να βάλω τη γυναίκα μου και τα πεθερικά μου.

Τα Κρητικά τα χώματα όπου και να τα σκάψεις, αίμα παλληκαριών θα βρεις κόκκαλα θα ξεθάψεις.

Όσο να ζήσεις μια αυγή , κι΄ όση ζωή σου φτάνει , ρόδο π΄ ανθεί πολύ καιρό, την μυρωδιά την χάνει.

Απού κατέχει να μιλεί με σύνεση και τρόπο, κάνει να κλαίσι να γελούν, τα μάτια των ανθρώπων.

Θα πάρω υπολογιστή, μικιό μου στο μιτάτο να δίνω με το internet, το γάλα των προβάτω.

Το κρητικό το καύχημα είναι για τση λεβέντες, απού ΄χουν θάρρος στην καρδιά και καθαρές κουβέντες.

Όλη την ομορφιά της Γης η Κρήτη έχει πάρει, γι’ αυτό είναι και πιο όμορφο το κρητικό φεγγάρι!