Παράδοση

” Η λαιμαργία γίνεται πρόξενος πολλών κακών ” . Αυτή η φράση λένε ότι προέρχεται από τα παραμύθια του Αισώπου ” Μύγες ” , οι οποίες με τη λαιμαργία που είχαν , κόλλησαν στο μέλι και , τελικά , πνίγηκαν.

Η λέξη “μακαντάσης ” ή “αρκαντάσης ” και “καρντάσης ” προέρχεται από την τούρκικη λέξη “καρντάς ” , που θα πει “αδελφός “. Χρησιμοποιείται σε μας , για να δηλώσει τον “αδελφοποιητό ” , τον αχώριστο και αφοσιωμένο φίλο .

Στα Βυζαντινά χρόνια , αλλά και ύστερα με την άλωση , επειδή οι μεγάλοι δρόμοι που ένωναν τη μια πόλη με την άλλη , ήταν επικίνδυνοι από τους κακοποιούς που παραφύλαγαν εκεί , οι έμποροι ταξίδευαν με καραβάνια . Όπως …

Λέξη που μεταχειριζόμαστε για έναν ορισμένο κύκλο ανθρώπων – κρατικών υπαλλήλων , διανοούμενων κλπ. – που προσκολλημένοι στην παράδοση και στο παλιό πνεύμα , κρατούν για τον εαυτό τους την αυθεντία και το κύρος για το καθετί, εμποδίζοντας την ανάδειξη …

Όσα είν’ τ’άστρα τ’ ουρανού, τόση και η καρδιά μου, τόσα και τα ξενύχτια μου, που σ’έχω μακριά μου.

Λοξές τσι ρίχνεις τσι μαθιές μα κείνες πάνε ντρέτα κι έχουν ακτίνα δράσεως έξη χιλιάδες μέτρα.

Ξεράθην ο βασιλικός, απούχες στη ντενέκα, γιάντα δεν τον επότιζες, ιδιότροπη γυναίκα.

Απ’του σπιτιού τα έπιπλα μ’ αρέσει το ντιβάνι να βλέπω εγώ το πάτωμα κι εκείνη το ταβάνι .

Ηθελα μόνο μια στιγμή τσι θάλλασας να μοιάσω, για να μπορέσω ολόκληρη την Κρήτη ν’αγκαλιάσω .

Τέσσερα επί τέσσερα, με σίδερα στα φώτα, κι όπου θωρώ ζωοκλοπή, εκεί πηγαίνω πρώτα.

Το μαύρο το πουκάμισο, που είναι και Armani, σαρανταδυό χιλιάρικα, το βλογημένο κάνει.

Για τον πατέρα σου φορώ, το Brauning στη μέση, και θα σε παρω θέλει εγώ, τ’αρέσει δεν τ’αρέσει.

Το παρελθόν και το παρόν με κάνει και πιστεύω πως και στο μέλλον βάσανα μεγάλα θα παλεύω .

Σαν είναι ο τράγος δυνατός δεν τονέ στένει η μάντρα ο άντρας κάνει την γενειά και όχι η γενιά τον άντρα .

Ο χρόνος είναι βότανο που τις πληγές γιατρεύει μα η πληγη μου όσο περνά τόσο χειροτερεύει .

Δε ξαναπάω μπλιό στα ωζά , δεν ξαναψήνω μπλιό καμίνι, μόνο θα πηαίνω στα Χανία για να θωρώ τα mini .