Παράδοση

Ο Κρητικός στη ξενιτιά τίποτε δεν του λείπει, έχει καημό, έχει σεβντά που λείπει από την Κρήτη!

Την μάνα σου την μάγισσα με ρακή θα την ποτίσω να θέσει ν’ αποκοιμηθεί να μπω να σε φιλήσω.

Τση αίγας την προβατσουλιά από τον Ψηλορείτη, βαστώ στην τσέπη και γροικώ την ομορφιά σου Κρήτη!

Αυτός τα θέλει μονά-ζυγά δικά του.

Το κακό σκυλί φυλάει πιο καλά το μαντρί.

Ούτε γρόσι στο πουγκί, ούτε ντέρτι στην καρδιά.

Θα το πω κι ας κοπώ.

Βεζίρης έγινες, μόνο άνθρωπος δεν έγινες.

Το χαρτί και το μελάνι τον καλό δεν κάνει.

Από το “πέσε”, ως το “κάνε” είναι μεγάλη η διαφορά.

Εκεί που βγαίνει καπνός, υπάρχει και φωτιά.

Μήτε νύχτα δίχως μέρα, μήτε νιος δίχως αγάπη.

Φίλε μου, στην ανάγκη μου κι εχθρέ μου, στη χαρά μου.

Να έχει αλεύρι το σακί κι ας λείπουνε τα κάλλη.

Άλλος χάσκει κι άλλος μεταλαβαίνει.

Σε κάθε βιαστική δουλειά, βάζει κι ο διάολος την ουρά του.