Παράδοση

Ο Παρθένης Νέμινος από τα Γιάννενα , ήταν ένας κομπογιαννίτης που έζησε γύρω στα 1815 . Μια από τις συνταγές του , ήταν ο χυλός από σιτάρι , ψημένος στο φούρνο μαζί με μπαχαρικά , που την έδινε στους βαριά …

Για εκείνους που τρώνε πάρα πολύ , τους αδηφάγους ή τους άρπαγες , συνηθίζουμε να μεταχειριζόμαστε την έκφραση αυτή . Παραπέτασμα = κουρτίνα , στόρι , ίσως και τραπεζομάντιλο ….. Στη φράση αυτός που πήρε ακόμα και το “καταπέτασμα ” …

Όταν κοιμάται ο σκύλος, αγρυπνά ο λύκος .

Όπου ο φόβος, εκεί και η ντροπή .

Η νύφη μόλις γεννηθεί, της πεθεράς της μοιάζει .

Τα λέω σε `σένα πεθερά για να τα `κούει ή νύφη .

Πέταξε το πουλί και πίσω δε γυρίζει .

Πεθερά, κρεμμύδι σάπιο, κάθε δάγκωμα και δάκρυ .

Το μεγάλο πουλί απ` τη φωλιά του φαίνεται .

Όσες πράσινες φοράδες, τόσες καλοπεθεράδες .

Άκου πάντα τους γονείς σου, να προκόψεις στη ζωή σου .

Απόθανε η πεθερά μου και πλάτυνε η γωνιά μου .

Αν τους γονείς σου δεν τιμάς, ποιος θα τιμήσει εσένα;

Η νύφη με την πεθερά, τα μεγαλύτερα θεριά .

Ο κακός ο σκύλος ψωριάζει, αλλά δε ψοφάει .

Ο σκύλος δεν δανείζει κόκαλα .