Παράδοση

Όσα ξέρει ο νοικοκύρης δε τα ξέρει ο κόσμος όλος.

Πίσω να πάει ντρέπεται, μπροστά να πάει φοβάται.

Ο σκοπός αγιάζει τα μέσα.

Πίττα που δεν τρως, τί σε μέλλει κι αν καεί;

Ότι λάμπει δεν είναι χρυσός.

Πλεύουν τα μήλα στο νερό πλεύουν και οι καβαλίνες.

Από ρόδο βγαίνει αγκάθι κι από αγκάθι βγαίνει ρόδο.

Ποτέ μη δώσεις στον φτωχό πόρτα και παραθύρι και πάπλωμα να σκεπαστεί, μη σηκωθεί και φύγει.

Υστερνή μου γνώση να σε είχα πρώτα.

Πρόβατο που βελάζει χάνει την χαψιά του.

Για νa μπορούν αυτοί που τσακώνονται να κινούνται πιο εύκολα, πετάνε όχι μόνο το σακάκι τους, αλλά και το καπέλο τους, το σκούφο τους ή το φέσι τους, γιατί τους εμποδίζει. Γι’ αυτό, για κάποιον που του αρέσει να τσακώνονται, …

Αυτόν που τον βαραίνει η συνείδησή του, μεταχειρίζεται τη φράση «το ‘χω βάρος στην ψυχή μου». Η φράση ξεκινάει από το εξής έθιμο: Όταν δύο τσακωνόντουσαν, αυτός που προκαλούσε τον καβγά, έπαιρνε μια πέτρα ή ένα βαρύ αντικείμενο και δείχνοντάς …

Όταν, για πρώτη φορά, ο Χριστόφορος Κολόμβος προσπάθησε ν’ αποδείξει στην Ακαδημία της Σαλαμάγκας, ότι η γη είναι όμοια με αιωρούμενη σφαίρα, κάποιος σοφός της εποχής εκείνης διάβασε μια περικοπή από ένα χειρόγραφο του επισκόπου Λακταντίου, που πέθανε στα 1430: …

«Ο κουτσός με το `να πόδι δίνει μια και πάει στην Πόλη». Η φράση λέγεται για άτομα που αν και θεωρούνται περιορισμένων ικανοτήτων, συχνά επιτυγχάνουν σπουδαία πράγματα

Η λέξη γελάω (-ώ) σε μας σημαίνει ότι και στους αρχαίους, δηλαδή «μειδιώ». εν τούτοις, στη συνέχεια το ρήμα αυτό σημαίνει και απατώ. Αυτός, δηλαδή, που απατά, ευχαριστημένος από την πράξη του, που τη θεωρεί κατόρθωμα, γελάει, αντίληψη που θα …

Φεύγοντας ο Οδυσσέας, για να πάει να πολεμήσει με τους άλλους Έλληνες στην Τροία, εμπιστεύτηκε το σπίτι του στην Ιθάκη, στο συμπατριώτη του Μέντορα. Πολλές φορές, μάλιστα, η Αθηνά έπαιρνε τη μορφή του, καθώς λχ όταν συνόδεψε τον Τηλέμαχο στο …