Παράδοση

Όταν τινάζουμε το τραπεζομάντιλο μετά από γεύμα έξω την νύχτα, θεωρείται ότι ταΐζουμε τα πνεύματα κι έτσι δεν υπάρχει φόβος να αγριέψουν μαζί μας.

Κάλλιο αρρώστια στο σώμα, παρά αμάθεια στην ψυχή.

Όταν αφήνεις τις ντουλάπες ανοιχτές, λέγεται ότι ευνοείς τις κακές γλώσσες.

Άναβε το λυχνάρι σου, προτού σε βρει η νύχτα.

Οι παλιοί πάντα σφάζανε έναν κόκορα και τον θάβανε στα θεμέλια του σπιτιού όταν χτιζότανε, για να στεριώσει το σπίτι.

Τα λίγα λόγια είναι ζάχαρη και τα μηδέ καθόλου μέλι.

Καλαθοποιός: Σε περιοχές που αφθονούσαν οι λυγαριές, οι μυρτιές, οι σφάκες (πικροδάφνες) και τα καλάμια, ευδοκίμησε και το επάγγελμα του καλαθοποιού. Από τις μυρτιές και κυρίως από τις λυγαριές οι καλαθοποιοί αποσπούσαν μακριές βίτσες με το τσερτσέτο (ειδικό μαχαίρι) και …

Διώχνεις την τύχη σου όταν κρατάς με τα χέρια σου το πρόσωπό σου, όταν κάθεσαι σε τραπέζι.

Ο τόπος είναι απλόχωρος κι ο λωλός στενόχωρος.

Καφεπαντοπώλης: Στα περισσότερα χωριά της Ελλάδας, τις περισσότερες φορές ο καφετζής συνδύαζε τη λειτουργία του καφενείου του με την πώληση ειδών που δεν έβγαζε ο τόπος του, όπως καφέ, τσιγάρα, ζάχαρη, τσάι, ρύζι, μπακαλιάρο, σπίρτα, παστές σαρδέλες, φρίσες (ρέγγες), πιπερικύμινο, …

Αν σου πέσει το πιρούνι από το τραπέζι, φίλοι θα καλέσουν.

Κάθε λόγος είναι μάταιος, όταν δεν συνοδεύεται από έργα.

Καρεκλάς: Με τη χρησιμοποίηση ξύλων από πλάτανο ή από άλλα άγρια συνήθως δέντρα και με τη βοήθεια σχοινιών από βουρλιά ή αφράτου των ποταμών, ο καρεκλάς δημιουργούσε τις καρέκλες που ήταν τριών ειδών. Οι συνηθισμένες με κάθισμα και πλάτη πίσω, …

Είναι γρουσουζιά να λες εις υγείαν και να τσουγκράς το ποτήρι σου, αλλά να μην πίνεις

Κάλλιο πέντε και στο χέρι, παρά δέκα και καρτέρι.

Κτίστης: Ο κτίστης ήταν στις πόλεις και στα χωριά πολύ διαδεδομένο επάγγελμα, επειδή τότε όλα τα σπίτια χτίζονταν με πέτρες απελέκητες και πελεκημένες. Οι κτίστες ακόμη έκαναν μερεμέτια, επισκεύαζαν παλιά σπίτια κ.ά. Σ’ αυτούς υπάγονται και οι πελεκάνοι που έβγαζαν …