Παράδοση

Όπου λαλούν πολλά κοκόρια αργεί να ξημερώσει .

Όπου φτωχός κι η μοίρα του.

Όπως μου βαράνε χορεύω.

Όρκος του ρωμιού, πόρδος του γουρνιού.

Όσα δεν φτάνει η αλεπού τα κάνει κρεμαστάρια.

Όση ώρα μίλαγες πατέρα, ξέρεις πόσες μύγες έχαψε ο σκύλος;

Όσο είν’ ο νους μου στο χωράφι τόσα βόϊδα να βρεθούνε.

Όποιος δεν μιλάει το θάφτουν ζωντανό.

Αναγυρίζω το στενό και πάω από άλλο τόπο να μη σε βάλω αγάπη μου στις γλώσσες των ανθρώπων .

Τη μάνα μου την αγαπώ γιατί πονεί για μένα Μα όχι αγάπη μου γλυκιά όσο αγαπώ εσένα .

Μα εγώ μικρή μου σ’ αγαπώ μα συ δεν το κατέχεις Να θελα να σου το πει κανείς φίλο θελα τον έχεις .

Επήρα πάλι το Μαριώ πέντε – έξι χουβαρντάδες και πάνε να γλεντήσουνε στους κάτω Μαχαλάδες .

Χωρίς να κάνω έγκλημα και δίχως να σου παίξω έκλεισες σκύλα την καρδιά και μ’ άφησες απ’ έξω .

Ως έχει μια κουτσουρολιά ξανοίγει να με κάψει ουρανέ μην το δεχτείς και γη μην το βαστάξεις .

Ανάθεμα τόνε το νιο που θα παρακαλέσει από δυο φορές προξενητή στην κοπελιά να πέψει.

Τρακόσες αγαπητικιές να κάνει ο νιος το χρόνο, και μια να κάνει η κοπελιά είναι ντροπή στο κόσμο.