Παροιμίες

Τι κάνεις Γιάννη; Κουκιά σπέρνω

Το μάτι σπάει την πέτρα

Τι έχεις γέρο που χορεύεις; Δε μ’ αφήνουν τα δαιμόνια

Το αγώι ξυπνάει τον αγωγιάτη

Το μαγκούφι το κρασί, την καρδούλα μου τη σείε

Το έξυπνο πουλί από τη μύτη πιάνεται

Στην γειτονιά τριαντάφυλλο και μεσ’ το σπίτι αγκάθι

Στο γάμο πάει ο γάιδαρος ή για νερό ή για ξύλα

Στολίστει η νύφη κι απόμεινε

Στους στραβούς κυβερνάει ο μονόφθαλμος

Στραβός βελόνι εγύρευε μέσα στην αχυρώνα.

Στραβός στραβό οδήγαγε κι ηύραν κι οι δυο το βράχο

Σαν την καλαμιά στον κάμπο.

Σπίτι μου σπιτάκι μου και φτωχό καλυβάκι μου.

Σαν της Λαμπρής τ’ αυγά. Σε σάπιο σανίδι μην πατάς.

Τ’ Αγι’ Αντωνιού, τ’ Αϊ Θανασιού, του βλάχαρου ο Χειμώνας.