Παροιμίες

Κάνει σαν τη χήρα στο κρεβάτι .

Άνθρωπο βλέπεις κι άνθρωπο κρένεις .

Αυλάκωσε τα αμπέλια σου , να φας γλυκιά σταφίδα .

Κατα μάνα και πατέρα, είναι γιος και θυγατέρα .

Ο γιατρός θεραπεύει την αρρώστια, αλλά όχι και το θάνατο( είναι σαν τη σκεπή που σε προφυλάσσει απ` τη βροχή, αλλά όχι και απ` την αστραπή) .

Ήρθαν τα άγρια , να διώξουν τα ήμερα .

Η δουλειά κάνει τ` άσπρα κι ο γιατρός τα κάνει πάστρα .

Η αρχοντιά μυρίζει από μακριά .

Όπου υπάρχει μέλι, εκεί τρέχουν κι οι μύγες .

Λάδι από την κορυφή, κρασί απ` τη μέση και μέλι απ` τον πάτο αγόραζε .

Κλαίε τον τον ορφανό κι ας είναι και με τα γένια .

Η αγάπη κτίζει σπίτια και το μίσος τα γκρεμίζει .

Όπου πουλάει το σπίτι του, γελούν τα κεραμίδια .

Η καρδιά βαστάει τα γόνατα .

Σαν έρθ` η νύφη `ς το χωριό μη βιαστείς να τηνε `δεις .

Ολημερίς τον άνθρωπο τονέ κρατείς στην πλάτη , το βράδυ τον ξεβοήθησες , και σου ‘ βγαλε το μάτι .