Παροιμίες

Βρήκε ο σκύλος τη γενιά του κι αναγάλλιασε η καρδιά του .

Χωριό που φαίνεται, κολαούζο δε θέλει .

Ο άνθρωπος βαρύς σαν το μολύβι κι αναζητητός σαν το μέλι .

Άλλος χάσκει κι άλλος χάφτει .

Με χόρτασε η μάνα μου, μα σαν τα χέρια μου όχι .

Δεν ανθίζει ο τόπος δίχως τη βροχή κι ψυχή δίχως το δάκρυ .

Κι ο άγιος φοβέρα θέλει .

Απ’το θέρος ως τσ’ελιές, δεν απολείπουν οι δουλειές .

Ο αγουροξυπνημένος είναι πάντα κερδισμένος .

Σα λείπει μάνα κι αδερφή, βοηθά η νύχτα κι αυγή .

Η δουλειά νικά τη φτώχεια .

Τα χέρια που δουλεύουν ποτέ δε ζητιανεύουν .

Όποιος δε θέλει να ζυμώσει δέκα μέρες κοσκινίζει .

Η βελόνα κι η κλωστή τιμά τη μαστόρισσα .

Οι δυο πέτρες το κάνουνε το αλεύρι .

Σαράντα Καρπαθιώτες ένα γάιδαρο φορτώνανε