Μενού
Αρχική / Ενθετα - Αφιερώματα / Αναμνήσεις ! / Αφιερωμένο σε όσους γεννήθηκαν πριν το 1980

Αφιερωμένο σε όσους γεννήθηκαν πριν το 1980

H αλήθεια είναι ότι δεν ξέρω πώς καταφέραμε να επιβιώσουμε. Ήμαστε μια
γενιά σε αναμονή:

  • Περάσαμε την παιδική μας ηλικία περιμένοντας.
  • Έπρεπε να
    περιμένουμε δύο ώρες μετά το φαγητό πριν κολυμπήσουμε,…
  • δύο ώρες μεσημεριανό
    ύπνο για να ξεκουραστούμε…
  • …και τις Κυριακές έπρεπε να μείνουμε νηστικοί όλο
    το πρωί για να κοινωνήσουμε….
  • Ακόμα και οι πόνοι περνούσαν με την αναμονή…..
  • Κοιτάζοντας πίσω, είναι δύσκολο να πιστέψουμε ότι είμαστε ακόμα ζωντανοί.
  • Εμείς ταξιδεύαμε σε αυτοκίνητα χωρίς ζώνες ασφαλείας και αερόσακους …..
  • Κάναμε
    ταξίδια 10 και 12 ωρών, πέντε άτομα σε ένα Φιατάκι και δεν υποφέραμε από το
    «σύνδρομο της τουριστικής θέσης».
  • Δεν είχαμε πόρτες, παράθυρα, ντουλάπια
    και μπουκάλια φαρμάκων ασφαλείας για τα παιδιά.
  • Ανεβαίναμε στα ποδήλατα
    χωρίς κράνη και προστατευτικά,
  • κάναμε ωτο-στοπ, καβαλάγαμε μοτοσικλέτες
    χωρίς δίπλωμα.
  • Οι κούνιες ήταν φτιαγμένα από μέταλλο και είχαν κοφτερές
    γωνίες.
  • Ακόμα και τα παιχνίδια μας ήταν βίαια.
  • Περνάγαμε ώρες κατασκευάζοντας αυτοσχέδια αυτοκίνητα για να κάνουμε κόντρες
    κατρακυλώντας σε κάποια κατηφόρα και μόνο τότε ανακαλύπταμε ότι είχαμε
    ξεχάσει να βάλουμε φρένα.
  • Παίζαμε «μακριά γαϊδούρα» και κανείς μας δεν
    έπαθε κήλη ή εξάρθρωση.
  • Βγαίναμε από το σπίτι τρέχοντας το πρωί, παίζαμε
    όλη τη μέρα και δεν γυρνούσαμε στο σπίτι παρά μόνο αφού είχαν ανάψει τα
    φώτα στους δρόμους.
  • Κανείς δεν μπορούσε να μας βρει.
  • Τότε δεν υπήρχαν
    κινητά.
  • Σπάγαμε τα κόκαλα και τα δόντια μας και δεν υπήρχε κανένας νόμος
    για να τιμωρήσει τους «υπεύθυνους»
  • Ανοίγανε κεφάλια όταν παίζαμε πόλεμο με
    πέτρες και ξύλα και δεν έτρεχε τίποτα.
  • Ήταν κάτι συνηθισμένο για παιδιά και
    όλα θεραπεύονταν με λίγο ιώδιο ή μερικά ράμματα.
  • Δεν υπήρχε κάποιος να
    κατηγορήσεις παρά μόνο ο εαυτός σου.
  • Είχαμε καυγάδες και κάναμε καζούρα ο
    ένας στον άλλος και μάθαμε να το ξεπερνάμε.
  • Τρώγαμε γλυκά και πίναμε αναψυκτικά, αλλά δεν ήμασταν παχύσαρκοι.
  • Ίσως
    κάποιος από εμάς να ήταν χοντρός και αυτό ήταν όλο.
  • Μοιραζόμασταν μπουκάλια
    νερό ή αναψυκτικά ή οποιοδήποτε ποτό και κανένας μας δεν έπαθε τίποτα.
  • Καμιά φορά κολλάγαμε ψείρες στο σχολείο και οι μητέρες μας το αντιμετώπιζαν
    πλένοντάς μας το κεφάλι με ζεστό ξύδι.
  • Δεν είχαμε Playstations, Nintendo 64, 99 τηλεοπτικά κανάλια, βιντεοταινίες
    με ήχο surround, υπολογιστές ή Ιnternet .
  • Εμείς είχαμε φίλους. Κανονίζαμε να
    βγούμε μαζί τους και βγαίναμε.
  • Καμιά φορά δεν κανονίζαμε τίποτα, απλά
    βγαίναμε στο δρόμο και εκεί συναντιόμασταν για να παίξουμε κυνηγητό,
    κρυφτό, αμπάριζα… μέχρι εκεί έφτανε η τεχνολογία.
  • Περνούσαμε τη μέρα μας
    έξω, τρέχοντας και παίζοντας.
  • Φτιάχναμε παιχνίδια μόνοι μας από ξύλα.
  • Χάσαμε χιλιάδες μπάλες ποδοσφαίρου.
  • Πίναμε νερό κατευθείαν από τη βρύση,
    όχι εμφιαλωμένο, και κάποιοι έβαζαν τα χείλη τους πάνω στη βρύση.
  • Κυνηγούσαμε σαύρες και πουλιά με αεροβόλα στην εξοχή, παρά το ότι ήμασταν
    ανήλικοι και δεν υπήρχαν ενήλικοι για να μας επιβλέπουν. Θεέ μου!
  • Πηγαίναμε με το ποδήλατο ή περπατώντας μέχρι τα σπίτια των φίλων και τους
    φωνάζαμε από την πόρτα. Φανταστείτε το!
  • Χωρίς να ζητήσουμε άδεια από τους
    γονείς μας, ολομόναχοι εκεί έξω στο σκληρό αυτό κόσμο! Χωρίς κανέναν
    υπεύθυνο! Πώς τα καταφέραμε;
  • Στα σχολικά παιχνίδια συμμετείχαν όλοι και όσοι δεν έπαιρναν μέρος έπρεπε
    να συμβιβαστούν με την απογοήτευση.
  • Κάποιοι δεν ήταν τόσο καλοί μαθητές όσο
    άλλοι και έπρεπε να μείνουν στην ίδια τάξη. Δεν υπήρχαν ειδικά τεστ για να
    περάσουν όλοι. Τι φρίκη!
  • Κάναμε διακοπές τρεις μήνες τα καλοκαίρια και περνούσαμε ατέλειωτες ώρες
    στην παραλία χωρίς αντηλιακή κρέμα με δείκτη προστασίας 30 και χωρίς
    μαθήματα ιστιοπλοΐας, τένις ή γκολφ.
  • Φτιάχναμε όμως φανταστικά κάστρα στην
    άμμο και ψαρεύαμε με ένα αγκίστρι και μια πετονιά.
  • Ρίχναμε τα κορίτσια
    κυνηγώντας τα για να τους βάλουμε χέρι, όχι πιάνοντας κουβέντα σε κάποιο
    chat room και γράφοντας ; ) : D : P
  • Είχαμε ελευθερία, αποτυχία, επιτυχία και υπευθυνότητα και μέσα από όλα αυτά
    μάθαμε και ωριμάσαμε.
  • Δεν θα πρέπει να μάς παραξενεύει που τα σημερινά
    παιδιά είναι κακομαθημένα και χαζοχαρούμενα.
  • Αν εσύ είσαι από τους «παλιούς»… συγχαρητήρια!
  • Είχες την τύχη να
    μεγαλώσεις σαν παιδί…

Θερμά ευχαριστώ τον άγνωστο συντάκτη του κειμένου , ευχαριστώ και τον φίλο που μας το έστειλε με email . Για την δική μας γενιά …. πολύ πριν το 1980 … μάλιστα και πριν το 1970 ….. αυτό το κείμενο είναι μία χρυσή ευκαιρία για ένα ταξίδι αναμνήσεων , παιδικών και αθώων ….. όντως τυχεροί είμαστε….. και μάλιστα πολύ !!!

Αφήστε μια απάντηση

banner
asxetos.gr