Είπαν – Εγραψαν

Κάθε πόλεμος απελευθερωτικός είναι πάντοτε ιερός ενώ κάθε πόλεμος κατακτητικός είναι πάντοτε καταραμένος.

Οι πεντάλεπτες εφημερίδες της Νέας Υόρκης συμβάλλουν πιο πολύ στη διακυβέρνηση της χώρας, παρά ο Λευκός Οίκος της Ουάσινγκτον.

Όποιος δεν έχει γυναίκα και παιδιά, είναι δυνατόν να εντρυφεί επί χίλια τόσα χρόνια γύρω στον κόσμο και τους συγγραφείς, δίχως να μάθει κάποτε το «άλφα» της οικογενειακής ζωής.

Κάθε νόμιμη εξουσία πρέπει να σέβεται την έκταση της δικαιοδοσίας της, καθώς και τα συγκεκριμένα όρια της έκτασης αυτής.

Μια γυναίκα, ανεξάρτητα από το πόσο είναι όμορφη, αποτελεί στολίδι του σπιτιού της, στην περίπτωση που αγαπάει τον άνδρα της, λατρεύει δε παράλληλα και τα παιδιά της.

Οντινά τις αγαπά και τιμά, φύσει και τον μιμείται.

Το κάθε παιδί βαδίζει προς τη ζωή, διαβαίνοντας μέσα από τη χρυσή εξώθυρα της πατρικής ή μητρικής στοργής.

Όταν ληφθεί μια απόφαση, έχει φύγει και το ήμισυ της δυσκολίας.

Υπάρχει ξανακύλημα στα ψυχικά νοσήματα, όπως και στα σωματικά εκείνο δε που μερικές φορές το εκλαμβάνουμε για θεραπεία μας, δεν είναι παρά μια απλή αναστολή ή μεταλλαγή ενός κακού.

Οι καλοί τρόποι σύγκεινται από μικρές θυσίες.

Ο εγωισμός είναι διπλός παραμορφωτικός φακός, που μεγεθύνει τους εαυτούς μας και μικραίνει αντίστοιχα τους άλλους.

Στον πόλεμο και στην πολιτική μια χαμένη ευκαιρία δεν ξανάρχεται ποτέ.

Ο θάνατος δεν είναι εχθρός μα μια αναπόφευκτη περιπέτεια.

Η κοινωνία βασίζεται στην αμοιβαία μεταξύ των κοινωνών εμπιστοσύνη.

Η αθωότητα είναι άνθος, που μαραίνεται μόλις το αγγίξει κάποιος και δεν ξανανθίζει πια έστω και αν το ποτίσετε με ποταμούς ολόκληρους δακρύων.

Η μουσική πρέπει και να φωτίζει το ανθρώπινο μυαλό.