Είπαν – Εγραψαν

Κάθε φορά που περπατάμε σε μια ακρογιαλιά, κάποια αρχαία παρόρμηση μας κάνει να πετάμε τα παπούτσια και τα ρούχα μας, ή να σκαλίζουμε ανάμεσα στα φύκια, σαν πρόσφυγες ενός πολύχρονου πολέμου που νοσταλγούν την πατρίδα.

Είναι ο άντρας που περπατάει στην παραλία κάνοντας ματάκια στα κορίτσια για να τα πάει στο κρεβατι; Είναι ο τύπος που φοράει πολλές αλυσίδες και αράζει στα μπαρ; Δεν είμαι εγώ αυτός. Είμαι πολύ πολύ Λατίνος, αλλά λιγότερο λατίνος εραστής.

Η απόλυτη φυσική και πνευματική αδράνεια είναι πάρα πολύ ευχάριστη. Και μια παραλία οχι μόνο επιτρέπει τέτοια αδράνεια, αλλά την επιβάλλει, εξαφανίζοντας έτσι και κάθε αίσθημα ενοχής.

Ο θαλασσινός άνεμος κι η δροσιά της αυγής, υπάρχουν χωρίς να το ζητήσει κανένας.

Τραγούδα στην ακρογιαλιά, μέχρι τίποτα να μην το φτάνει ο θάνατος και τα άδεια κοχύλια να απαντούν, ότι τα πάντα ακμάζουν.

Σε κάθε μύτη ακρωτηρίου, σε κάθε καμπύλη παραλίας, σε κάθε κόκκο άμμου υπάρχει η ιστορία της γης.

Ο κόσμος, κατά κανόνα, δεν ζει στις παραλίες και τις λέσχες των πλουσίων.

Ποτέ δεν ξέρεις πόσους φίλους έχεις μέχρι να νοικιάσεις ένα σπίτι δίπλα στη θάλασσα.

Το να είσαι διάσημος στην έντυπη δημοσιογραφία είναι σαν να είσαι η πιο καλοντυνένη γυναίκα στο ραδιόφωνο.

Η τηλεόραση συστέλλει τη φαντασία, το ραδιόφωνο τη διαστέλλει.

Σκοπός του ραδιοφώνου δεν είναι απλώς η ωραιοποίηση της δημόσιας ζωής, αλλά η χρήση του προς όφελος των ολίγων.

Ο ευρωπαϊκός ιμπεριαλισμός έκανε πολλά χρόνια πριν την Ταϊτή προάστιο των Παρισιών, οι ιεραπόστολοι την έκαναν προάστιο της βασιλείας του Χριστού και το ραδιόφωνο την έκανε προάστιο του Λος Άντζελες.

Τα Εφ – εμ, τα εξ – εμ και όλα τα πλυντήρια ενημέρωσης.

Νομίζω ότι πρέπει να ξεχάσουμε το ραδιόφωνο και να επιστρέψουμε στη διάδοση στόμα με στόμα.

Η Ευρώπη έχει Τύπο που δίνει έμφαση στις απόψεις. Η Αμερική, εφημερίδες, ραδιόφωνο και τηλεόραση που δίνουν έμφαση στις ειδήσεις.

Όταν ακούω ραδιόφωνο έχει τόση γλύκα, που νιώθω τα δόντια μου να χαλάνε.