Είπαν – Εγραψαν

Οι διφορούμενες δηλώσεις είναι σήμερα στη μόδα.

Η εικονική πραγματικότητα μοιάζει να καταπίνει το πραγματικό. Να καταβροχθίζει την ιστορία, τη μυθοπλασία, το μέλλον και να τα ξερνάει όλα πίσω σαν φούσκες μιας φτηνής αναπαράστασης.

Οι γυναίκες προτιμούν να είναι όμορφες παρά έξυπνες γιατί οι ηλίθιοι άνδρες είναι πολύ περισσότεροι από τους τυφλούς.

Σε αυτό το χώρο, όπου όλα προορίζονται για δημόσια εμφάνιση , συνειδητοποιούμε ότι δεν υπάρχει πλέον τίποτε άλλο να δούμε. Έχουμε μπροστά μας έναν καθρέφτη απάθειας και κενότητας …

Μια όαση τρόμου μέσα σε μια έρημο ανίας.

Μία εποχή δεν ορίζεται από τις ιδέες που την απασχολούν, αλλά από εκείνες που θεωρεί δεδομένες.

Δεν έχουν πια ιδέες και γι’ αυτό ψάχνουν συνεχώς για φαινόμενα.

Αποτελεί αναμφισβήτητο γεγονός ότι οι άνθρωποι αρέσκονται να πιστεύουν σε όσα ψέματα τούς παρουσιάζουν ως διανοητικά και πολιτιστικά ανώτερους από τους άλλους.

Οι άνθρωποι εγκατέλειψαν τα πνευματικά τους καταφύγια και οι ζωές τους έγιναν λιγότερο εσωτερικές και πνευματικές επειδή τώρα έχουν περισσότερα να κάνουν.

Αν η ζωή δεν είχε να μας προσφέρει περισσότερο καλό παρά κακό, θα είχε τελειώσει εδώ και καιρό. Όποια εικόνα για τη ζωή αγνοεί αυτό το γεγονός, είναι μια εικόνα παραμορφωμένη.

Η πνευματική ζωή στην Αμερική έχει πάρει οριστικό διαζύγιο απ’ ό,τι είναι πραγματικά σημαντικό και αληθινό.

Μόλις βρεθούμε πρόσωπο με πρόσωπο με την εξουσία, αρχίζουμε αμέσως να τη θαυμάζουμε να τη σεβόμαστε και να τη λατρεύουμε. Αυτό είναι το μεγάλο μυστικό της σύγχρονης πολιτικής πρακτικής.

Οι περισσότερες συζητήσεις αποτελούνται στην πραγματικότητα από μονολόγους οι οποίοι απαγγέλλονται παρουσία ακροατηρίου.

Τις περισσότερες φορές εκείνο που αποζητάει ο καθένας μας δεν είναι η αλήθεια του (Θεού), αλλά μια απόδειξη πώς εκείνο που κιόλας πιστεύουμε είναι και το μόνο σωστό.

Σύμφωνα με τον Baudrillard, “η προσομοίωση (simulation) είναι αφάνταστα πιο επικίνδυνη , απ’ ό,τι φανταζόμαστε , διότι, ανεξάρτητα από το περιεχόμενό της, υποδηλώνει ότι ο νόμος και η τάξη μπορεί να μην έχουν αυτόνομη αξία, αλλά να αποτελούν απλώς και …

Αργησα τόσο την πορεία μου στον κόσμο, που ήρθε το σούρουπο κι’ έχασα τον δρόμο μου για πάντα.