Είπαν – Εγραψαν

Προτιμότερο το να γλιστράει κανείς με τα πόδια του, παρά με τη γλώσσα του.

Πολυτιμότερα είναι όσα πετυχαίνονται με δυσκολία.

Ότι επιθυμεί καθένας, τούτο και ελπίζει, και συχνά όμως η πραγματικότητα μας εμφανίζεται διαφορετική.

Φόβου τους Δαναούς και δώρα φέροντες.

Όταν δεις κάποιον, που έχει μεγάλη έπαρση για τον λαμπρό πλούτο και τη λαμπρή καταγωγή του, περίμενε πως γρήγορα η τιμωρία του θα φθάσει προς συνάντησή του .

Μόνο τα καρποφόρα δέντρα τα πετροβολούν.

Το ελληνικό όνομα είχε συντελέσει στο να φαίνεται αυτό σαν γνώρισμα όχι πια του γένους, αλλά του πνεύματος (του ελληνικού) και στο να αποκαλούνται Έλληνες μάλλον οι μέτοχοι ελληνικής παιδείας, όχι δε μόνο οι ανήκοντες στη ράτσα των Ελλήνων.

Πόσο γλυκό για μένα έχει γίνει το να αναπολώ τα περασμένα βάσανά μου .Αν δεν τα υπέφερα τότε αυτά, δεν θα ήμουνα ευχαριστημένος τώρα, στη σκέψη πως μου έγιναν περαστικά.

Άμυαλους ας μην κάνεις φίλους, γιατί θα σε πουν και εσένα ύστερα ολωσδιόλου άμυαλο.

Όταν η κακία πιάσει μια φορά ρίζες στη φύση ενός ανθρώπου και περάσει έκτοτε καιρός, καθώς ακριβώς και κάποιο χρόνιο νόσημα, έτσι και αυτή δύσκολο είναι πλέον να εξαλειφθεί.

Όλα ο Θεός με ένα σκοπό πάντοτε τα δημιουργεί.

Στους τολμηρούς η τύχη πάντα δείχνεται ευνοϊκή.

Αγαπώ το σπίτι, όπου δεν βλέπω τίποτε το παραπανίσιο κι όπου βρίσκω κάθε απαραίτητο.

Αν η φτώχεια είναι η μάνα του εγκλήματος, η σκληρή ανάγκη είναι ο πατέρας του.

Η ανάγκη σπρώχνει σε απονενοημένα διαβήματα.

Το να διαβάζει κανείς χωρίς να εμβαθύνει είναι ως να τρώει χωρίς να χωνεύει.