Είπαν – Εγραψαν

Πιο πολύ πρέπει να τιμούμε όσους ανατρέφουν και διαπαιδαγωγούν καλά παιδιά, παρά αυτούς που τα γεννούνε.

Αργία μήτηρ πάσης κακίας.

Οι νέοι με φρόνιμους και καλούς, όσο μπορούν, θα πρέπει να συναναστρέφονται , για να συνηθίζουν στις καλές ροπές, οι οποίες γίνονται έτσι αντικείμενο μιμήσεως απ’ την ψυχή τους.

Πολυτιμότερα είναι όσα πετυχαίνονται με δυσκολία.

Προτιμότερο το να γλιστράει κανείς με τα πόδια του, παρά με τη γλώσσα του.

Φόβου τους Δαναούς και δώρα φέροντες.

Ότι επιθυμεί καθένας, τούτο και ελπίζει, και συχνά όμως η πραγματικότητα μας εμφανίζεται διαφορετική.

Μόνο τα καρποφόρα δέντρα τα πετροβολούν.

Το ελληνικό όνομα είχε συντελέσει στο να φαίνεται αυτό σαν γνώρισμα όχι πια του γένους, αλλά του πνεύματος (του ελληνικού) και στο να αποκαλούνται Έλληνες μάλλον οι μέτοχοι ελληνικής παιδείας, όχι δε μόνο οι ανήκοντες στη ράτσα των Ελλήνων.

Όταν δεις κάποιον, που έχει μεγάλη έπαρση για τον λαμπρό πλούτο και τη λαμπρή καταγωγή του, περίμενε πως γρήγορα η τιμωρία του θα φθάσει προς συνάντησή του .

Άμυαλους ας μην κάνεις φίλους, γιατί θα σε πουν και εσένα ύστερα ολωσδιόλου άμυαλο.

Πόσο γλυκό για μένα έχει γίνει το να αναπολώ τα περασμένα βάσανά μου .Αν δεν τα υπέφερα τότε αυτά, δεν θα ήμουνα ευχαριστημένος τώρα, στη σκέψη πως μου έγιναν περαστικά.

Πόσο λίγες είναι οι πραγματικές ανάγκες και πόσον απέραντες οι φανταστικές.

Και οι Θεοί ακόμα δεν μπορούν να χρησιμοποιήσουν βία εναντίον της ανάγκης.

Να μη αναβάλλετε για αύριο ό,τι μπορείτε να πράξετε σήμερα.

Ανάγκη, τι μυτερή βελόνα.