Είπαν – Εγραψαν

Όπου και να ταξιδέψω η Ελλάδα με πληγώνει …

Η Ελλάδα μοιάζει με έρημο . Μια απέραντη έρημο όπου δεν μπορεί ν’ ανθίσει τίποτα ..Μια έρημο με τρανή ιστορία , ωραία νησιά , εκπληκτικά τοπία .. Αλλά η ζωή στην Ελλάδα δεν αντέχεται .. Θέλει κόπο πολύ για να …

Κάθε τόπος έχει την πληγή του και η Ελλάς τους Έλληνες.

Οι Έλληνες κινημένοι συνήθως από πείσματα , στερούμεθα την ευκαμψίαν της καλώς εννοούμενης πολιτικότητας , που είναι ο πρώτος απαραίτητος όρος για να λειτουργήσει ομαλά η δημοκρατία.

Στο σπίτι μου είμαι το αφεντικό , η γυναίκα μου είναι απλά αυτή που παίρνει τις αποφάσεις.

Είμαστε φυλή προικισμένη , είμαστε ικανοί να φτάσουμε το καλύτερο , αλλά κατά μια ανεξήγητη διαστροφή δυσκολευόμαστε να φτάσουμε στο καλό.

Παντρεύτηκα από δικαστή . Έπρεπε να είχα ζητήσει και ενόρκους.

Η Ελλάδα , αν τολμώ να πω , είναι σαν και μένα , κάνει συνεχώς γκελ με την άβυσσο.

Λένε ότι η αγάπη είναι τυφλή και ότι ο γάμος είναι ένα ίδρυμα . Λοιπόν , δεν είμαι καθόλου έτοιμη για ένα ίδρυμα τυφλών.

Σε μας τους Έλληνες , η μαγεία και η μανία προηγούνται της λογικής . Και αυτό παρ’ ότι η χώρα μας γέννησε τη λογική . Η Ελλάδα είναι σαν την Ίω . Οι στρηλατούμενη . Και όποιος οιστρηλατείται , δεν …

Το πρόβλημα με τις γυναίκες είναι ότι ενθουσιάζονται με το τίποτα .. και μετά το παντρεύονται.

Ο γάμος είναι σαν να βάζεις το χέρι σου σε μια σακούλα με φίδια , ελπίζοντας ότι θα τραβήξεις έξω ένα χέλι.

Όπως ακριβώς το ξίφος από εκλεκτό ατσάλι είναι εξαιρετικά ευλύγιστο, έτσι κι ένας άνθρωπος πραγματικά ευγενής είναι περίσσια καταδεκτικός στη συμπεριφορά του απέναντι στους κατωτέρους του.

Το να υποστηρίζεται πως η δημοκρατία ανθίζει ή προκόβει με τον πόλεμο, είναι σα να υποστηρίζεται πως ένα ψάρι είναι ευχαριστημένο έξω από το νερό.

Κατάντησε να έχουμε τόσες σχεδόν λογοτεχνικές γλώσσες, όσοι είναι και οι λογοτέχνες στον τόπο μας.

Ο σταθερός άνθρωπος μοιάζει με λαμπάδα αναμμένη που, όπως και αν τη γυρίσεις, η φλόγα της προς τα επάνω μόνο θα κατευθυνθεί.