Αινίγματα – Σπαζοκεφαλιές

Μ’ ένα άλφα στην αρχή γίνονται της μητέρας γιοί.

Το κρατάμε ίσως χρόνια μέσα μας, μόλις το λέμε όμως παύει να υπάρχει.

Αυτή είναι κοινή, στον ποντικό μα και στη νύφη.

Σ’ αντίθεση με άλλα, αυτό το δίνουμε μόνο όταν δεν έχουμε άλλο.

Μάτια έχει δύο, όταν όμως θέλει να δει καλά, το ένα κρατά κλειστό.

Είναι ο μόνος, που όταν τον δίνουμε τον κρατάμε.

Τα βρίσκουμε στις βίδες, μα τρώγονται κιόλας.

Πάντα ξεκινάει με το κεφάλι ψηλά. Όταν όμως φτάσει στον προορισμό του, πρέπει οπωσδήποτε να το χαμηλώσει.

Όταν τη ζητάμε δεν μπορούμε να τη δώσουμε και όταν τη δίνουμε δεν μπορούμε να τη ζητήσουμε.

Τι είναι αυτό , που όταν το βάζουμε στο στόμα μας είναι γλυκό και σκληρό και όταν το βγάζουμε είναι μαλακό και άχαρο;

Ποια λέξη θα σχηματιστεί , όταν σε έναν τράγο κρεμάσουμε ένα γούδι;

Αυτό το γράμμα το σχηματίζουν πολλά ποτάμια.

Υπάρχει στον πόλεμο αλλά και στο πρόσωπο.

Χάρη σε αυτήν ο πρώτος βρίσκεται τελευταίος

Από αυτά τα κύματα , δεν έχεις φόβο να πνιγείς.

Όταν είναι άδειο είναι βαρύ , μόλις όμως γεμίσει γίνεται ελαφρύ.