Ντεφαιτισμός

Η καλλιέργεια πνεύματος ήττας, προπάντων σε περίοδο πολέμου. Ο όρος δημιουργήκε
κατά τη διάρκεια του Α Παγκόσμιου Πόλεμου. Στα ελληνικά μπορεί να αποδοθεί με
τον όρο ηττοπάθεια, αλλά είναι βαθύτερος από αυτόν, γιατί ηττοπάθεια νοείται
μόνο η παθολογική και χωρίς λόγο κατάπτωση του ηθικού και η πεποίθηση και
προσδοκία ότι επίκειται ήττα, ενώ ντεφαιτισμός νοείται το να είναι κανείς οπαδός
της ήττας για οποιονδήποτε λόγο. Ως διεθνιστική τακτική υιοθετήθηκε από το Λένιν
κατά τη διάρκεια του Α Παγκόσμιου πολέμου, με το όνομα επαναστατικός
ντεφαιτισμός και αποσκοπούσε στη μεταβολή του εθνικού πολέμου σε εμφύλιο,
κηρύσσοντας την ήττα της ίδιας της κυβέρνησης κάθε κράτους.