Εγκυκλοπαιδικά

Πάει κι΄ έρχεται μα ποτέ δεν αλλάζει θέση.

Περνάει βουνά και θάλασσες ρωτάει κι΄ απαντάει χωρίς ποτέ του να μιλάει

Στη μέση του χωριού κρέμεται η μαργαριτού, τινάζει τα φτερά της, και φωνάζει τα παιδιά της.

Έχω μια προβατίνα, από το λαιμό τη δένω κι΄ από την ουρά τη σέρνω.

Θάλασσα χωρίς νερό, και πόλεις δίχως σπίτια.

Αχτίνες έχω, ρόδες δεν έχω και όμως τρέχω.

Κούφιο κορμί, δράκου φωνή.

Φτερά δεν έχω μα πετώ, τα σύννεφα για να βρω.

Νερωμένη την εβάζω, τσιτωμένη την εβγάζω.

Μικρή μικρή μικρούτσικη, στολίζει όλο τον Κόσμο, στολίζει και τον βασιλιά που κάθεται στο θρόνο.

Κάτω από κόκκινα μαδέρια, κάθοντ΄ άσπρα περιστέρια.

Το να στέκομαι ή να βαδίζω με τον αυχένα προς τα πίσω , το κόρδωμα , το καμάρωμα

Η τεχνοτροπία των Αρχαίων Ελλήνων και Λατίνων συγγραφέων . Ο κλασικισμός εκφράζει την αυθεντικότητα των μορφών και τη γνησιότητα του εσωτερικού κόσμου των ηρώων , όπως την ύψωσαν σε επιβλητικές βαθμίδες μέσα στους αιώνες τα κλασικά κείμενα .

Το συνεχές κλάμα των βρεφών με λεπτή και δυνατή φωνή ( το κλαψούρισμα) . Επίσης η μίζερη συμπεριφορά.

Η παθολογική στύση της κλειτορίδας ,ανάλογη με τον πριαπισμό του άνδρα.

Όρος που επινοήθηκε και χρησιμοποιήθηκε από τους εχθρούς της Εκκλησίας , για να εκφραστεί η αναρμόδια ανάμειξη του κλήρου σε δημόσιες ή ιδιωτικές υποθέσεις , με σκοπό την επιβολή της επιρροής του.