Εγκυκλοπαιδικά

Φίδι ρουφάει τη θάλασσα κι η θάλασσα στερεύει, Μα στου φιδιού την κεφαλή ο ήλιος βασιλεύει.

Τι είναι αυτό που αυτός που το φτιάχνει δεν το θέλει, Αυτός που το παίρνει δεν το χρησιμοποιεί και αυτός Που το χρησιμοποιεί δεν το βλέπει.

Άσπρο είναι σαν τ’ αυγό, στρογγυλό σαν το πιπέρι, μα τον Άγιο Λευτέρη ούτ’ αυγό ούτε πιπέρι.

Που με βρίσκεις που με χάνεις Μέσα στην κατσαρόλα θα με βρεις Την μοίρα σου θα κλάψεις την πικρή .

Όλο τρέχει και ταυτόχρονα κονταίνει.

Ποια είναι αυτή που δουλεύει μόνο όταν τη χτυπάμε

Τι είναι αυτό που όσο πιο βαρύ είναι τόσο πιο εύκολα το σηκώνουμε ;

Όσο και αν προσπαθεί πάνω από δώδεκα να μετρήσει δεν μπορεί.

Πως λένε τα παιδιά της γης ;

Μπα και μπα, μισή Κική, καθαρίζω μια Πληγή. Τι είναι;

Ποιος παίρνει μισθό Χωρίς να εργάζεται Καμία μέρα ;

Γυάλινος πύργος, Τρίχινος φράχτης.

Η μεταβολή της στάθμης της θάλασσας πάνω σε ολόκληρη τη γη .

Η επαρκής κι εύκολη διατροφή του πληθυσμού , με αύξηση της γεωργικής παραγωγής .

Η χρησιμοποίηση λέξεων ή φράσεων , που έχουν καλή ή ευοίωνη ή άχροη σημασία αντί των αντιθέτων π.χ. Ευμενίδες αντί Ερινύες , Εύξεινος Πόντος αντί Μαύρη Θάλασσα , το γλυκάδι αντί το ξίδι κ.λ.π.

Το εξεζητημένο ύφος , με το οποίο έχει γραφεί το βιβλίο «Ευφυής , η ανατομία του πνεύματος» του Τζον Λύλυ. Η τεχνοτροπία αυτή άρεσε πολύ την εποχή εκείνη στην Αγγλία και ο Λύλη τη χρησιμοποίησε και στα θεατρικά του έργα.